Noon pa man ay buong kasinungalingan kong ipinagmamalaki na ako ay isang FIL-Am (half filipina-half amazing.) Chos!
At nang mabasa ko ‘to sa Tumblr, na-amuse ako at MAS napagtanto kong Pinoy na pinoy pala talaga si Mamaru.
Isa ako sa mga tunay na Pilipino na may kabataan na ganitetch…
“Sinilip yung ref kung mamamatay yung ilaw habang sinasara.” – Op kors nagawa ko ‘to. Hindi nga lang sa ref namin mismo dahil noong kabataan ko, wala kaming ref. 
Pero nagawa ko ‘to sa ref ng kapitbahay namin. Mayaman kasi sila kaya may ref.
“Nagsulat ng pangalan sa maalikabok na sasakyan.” – Tsek! Hindi lang sa sasakyan kundi sa maalikabok din na salamin ng aparador namin.
“Nakanta sa harap ng electric fan.” – Hindi ako kumakanta kundi isang mahabang na tunog na “Aaaaaaahhhhhhhhhhhhhhh” lang ang madalas kong gawin noon habang sabay sinusundan pati pag ikot ng electric fan na parang timang! Impernes, nagpapasalamat ako dahil diyan nadevelop ang husay ko sa pag-ungol. Gumanda ang boses ko hanggang sa naging talent ko na ang magaling na paghalinghing ng… “aaahhhh” ooohhhh” “hhmmnn” “aahhhmnn”. Hihihi!
“Naglalakad sa tiles ng mall kelangan sakto sa gitna.” – Wala pang mall noong kapanahunan ko. Pero nagawa ko ‘to noon sa public park.
“Naglalaro ng langit at lupa.” – Nagawa ko rin ‘to. Pero noong lumaki na ako, paglalaro naman ng apoy ang kinahiligin kong gawin hanggang na-realize kong hindi pala impyerno ang mararating mo pag naglaro ka ng apoy kundi – LANGIT! Hihihi! Dyoks lang!
Kumakain ng nectar ng santan.” – Tsek na tsek!
“Naglalaro ng bahay bahayan.” – Ay! Madalas namin gawin ‘to ng mga kalaro ko. Kaso ni minsan hindi ko natandaan na naging nanay ako. Laging anak ang role ko.
“Naglalaro ng luto-lutuan.” – Eto na yata ang pinaka-peborit kong laro noong bata pa ako.
“Lalabas ng malinis uuwi ng madungis.” – Hindi lang madungis. Madalas ay amoy-araw pa ako. Hindi nakakapagtaka kung bakit kutuhin ako noon dahil sa palaging nasa kalye ako kahit tirik ang araw.
“Nanunood ng cartoons maghapon.” – Sad to say, wala kaming TV noon. Dalaga na ako nang makapanood ng Tom and Jerry and eventually, porn. Lol!
“Kinagat yung bakal ng lapis para lumabas yung pambura.“ – Tsek na tsek! Minsan hindi lang yung bakal ang kinakagat ko kundi yung lapis mismo. Ginagawa ko yun para palatandaan ng pag-aari kong lapis.
“Naliligo sa ulan.” – Hay naku, kahit bumabagyo noon, takbuhan pa rin kami sa kalye na naliligo ng HUBO’T HUBAD! Wish ko lang, sana pwede ko pa rin gawin ang maligo sa ulan ngayon ng – HUBO’T HUBAD. Saya siguro! Lol!
“Ginawang braces ang foil ng doublemint.” – Hindi pa uso ang braces noon. Ang uso noon ay yung mga ipin na ginto kaya madalas ay binabalutan namin ng foil ang mga ngipin namin.
“Nag-iiceskating gamit ang pulbo sa sahig.” – Tsek! At madalas, palo din mula sa magulang ko ang inaabot ko sa trip na ‘to.
“Gumawa ng barkong papel at pinaanod sa kanal.” - Dito madalas nauubos ang pad paper.
“Naglalaro ng walkie-talkie.” – Wiz ko pa knows ang walkie-talkie noon. Latang may tali at ginagawang telepono lang ang alam ko.
“Nakahanap ng piso sabay takbo sa tindahan” – Susme! Tsura lang ng pakiramdam na parang nanalo sa LOTTO pag nakakapulot ng piso sa daan noon.
“Kumakanta sa harap ng salamin.” – Again, hindi ako mahilig kumanta. Ang dilaan, lawayan o halikan ang salamin ang madalas kong gawin noon.
“Naglalaro ng patintero.” – Patintero, taguan, chinese garter, luksong tinik,… you name it I’ve done it.
“Pilit na binibilang ang mga bituin sa kalangitan.” – Nagko-kontest pa kami ng mga tropa ko sa pagbibilang. At pag nagkakamali sa pagbibilang habang tinuturo ang mga bituin, uulit kami ang pagbibilang. Kalokah!
“Ginawang buntot ng sirena ang punda ng unan” – Hindi lang yan, ginagawang lampin na kunyaring panty din.
“Naglalaro sa buhangin ng mga construction.” – Nakita kong ginagawa din ‘to ng mga anak ko. Minsan naisip ko, gawin ko kaya ulit NGAYON ang ganun? Pero bakit habang iniisip ko pa lang eh parang napapagod na ako agad? (Sign of tanders?)
“Sindi ng posporo sabay kanta ng happy birthday” - Nangingiti talaga ako pag naaalala ko ‘to.
“Nakikipagunahan sa pag ihip ng kandila pagkatapos ng brownout.” – Hindi ko alam kung only in the Philippines ‘to. Ang ibang mga bata kaya sa abroad ay ginagawa din ‘to?
“Nagpapapak ng Milo” – Pang mayaman lang sa amin noon ang pag inom ng Milo. Kaya naman mas lalong hindi ko na-experience ang magpapak ng Milo noon.
“Nagiging gown ang kumot.” – Tsek na tsek gamit ang pink at scented na bolpen!
“Gumawa ng sariling tent sa loob ng bahay.” – Buset na buset ang nanay ko sa amin noon pag ginagawa namin ‘to noon. Eh kasi ang kalat nga naman.
Sarap talaga ang maging bata noh? Puro laro lang ang inaatupag at wa pakels sa mga problema sa buhay.
oOo
“Hindi mahirap kasama yung mayaman na tao, Ang mahirap yung nagfeeling-feelingan na mayaman?”
May konek kaya yun? 
