MARUISM

Naisip ko lang na i-repost ang entry na ‘to kasi nainggit ako dun sa kiddie pics ng taong malapit sa akin ngayon. Eto yun, dito at dito. Wala kasi akong ganung pics nung kabataan ko. Hays, mga parents ko talaga…di man lang ako kinunan ng litrato noon kahit isa lang. Kainis! Di ko tuloy alam kung gaano ako ka-kyut noon.

Umabot ako sa edad ko ngayon na wala man lang ni isang bagay in my possesion na MAS makapag paalala sa akin ng childhood ko. Wala tuloy akong ebidensya na dumaan ako sa pagka-baby. Kahit isang kupas na baby picture ko wala. As in wala ni isa talaga. Curious tuloy ako kung ano itsura ko nung bata pa ako.

Ang natatandaan ko lang eh mga wento gaya ng sinasabi sa akin noon eh ang puti-puti ko at kyut-kyut ko raw. (echoos!) At marami daw akong kuto noon. Waaah! Totoo yun. Lalo na pag bagong ligo ako, pinag aagawan agad ng apat kong ate ang kapipiranggot kong ulo kasi masarap daw maghinguto pag basa pa ang buhok kasi hirap pa gumapang ang mga kuto. Mangiyak ngiyak ako dahil halos matanggal na ang ulo sa leeg ko sa mag kabilaang tiris at sabunot sa buhok ang ginagawa ng mga ate ko. Asar ako lagi kasi di ako makapaglaro agad. Babad ako lagi sa araw. Ihi lang ang pahinga sa pakikipaglaro sa labas ng bahay kaya kutuhin ako.

Sa burol ng sister kong si Beth 3 years ago, bumalik ako ng Samar where i spent my childhood ’til 10 years old ako. Nagkita kita uli kami nung mga dati kong kaibigan sa samar. Kumustahan. Tsikahan. And then there was this one woman, matured na sya at di ko na nga maalala pangalan nya eh biglang sumingit sa kumpol namin at sabi may mga wento sya about me nung bata pa ako. Kahit di ko na sya masyado natatandaan eh naging all-ears at napangiti ako sa ka-prangkahan nya. Former neighbor ko sya sa Samar. She can still remember na ang hilig ko raw maligo sa ulan noon and take note, hubo’t hubad akong nagtatakbo sa kalsada. Isip-isip ko, syet! Hubadera na pala ako noong bata pa. Bwahaha! Ganun naman talaga mga bata. Mahilig magtampisaw sa ulan, hubot hubad kasi wala pang malisya. Di nga raw maiwasan na hindi ako lingunin kasi super-puti daw ako.

At eto ang di ko kinaya sa wento nya at napahalakhak talaga ako pati na mga kasama ko… ang di daw makalimutan ni former mrs. neybor ko eh yung fukengkeng ko. Haba daw hiwa at tambok. BWAHAHAHAHA! Di ko alam kung namula ako nun sa pagkasabi nya. Lakas ng tawa ko sabay sabing.. “amp! kala ko ngayon lang to…. inborn pala” Syet! Asset kaya to?