MARUISM

Kahapon, sa isang electronic repair shop sa harap ng Ever-Gotesco.

Maru: “Good afternoon. Miss, patitingnan ko tong laptop charger/adapter ko kung maaayos pa.”
Receptionist: “Sige, sandali lang po at papa-tsek  ko sa technician namin.”

Maya-maya lumabas ang receptionist.

Receptionist: “Maam, sira daw.”

Nakngpekpek! Parang gusto kong sagutin ng, “oo nga! alam ko! halerr! kaya nga dinala ko dito.” Siempre dahil cool ako, di ako sumagot ng ganun.

Maru: “ Eh maaayos pa ba?”
Receptionist: “Oo, Maaayos pa naman.”
Maru: “Magkano?”
Receptionist: “P650.00 po.”
Maru: “Ha? Eh brand new nyan sa CDR-KING eh P625.00”
Receptionist: “Eh 650.00 talaga singil namin pag mga adaptor. Pero sige 350.00 na lang.”
Maru: “Baka pwede 300.00 na lang.” 
Receptionist: “O sige. Tsaka hintayin nyo na lang maam, sandali lang naman ‘to.”

Maniwala kayo sa hindi, mahigit isang oras kaming naghintay ng daughter ko dun sa shop. Nainip na ako.

Maru: “Miss, wala pa ba? Matagal pa ba?”
Receptionist: “Sandali lang po maam, itse-check ko”

Hintay kami ulit ng mga 15 minutes. Maya-maya bumalik ang hitad bitbit ang charger ko.

Receptionist: “Maam, sira na daw talaga. Hindi na po maaayos. Bumili na lang po kayo ng bago kasi hindi na talaga maaayos.”

“Mga tae kayooooooo!” Gusto ko silang pagmumurahin  ng ganun dun sa shop kahapon! Pero siempre hindi ko magagawa yun dahil cool ako.  Hehehe! At dahil sa cool ako, kahit asar at inip na, nag smile pa rin ako sa kanila (plastik ko)  at dali-dali kaming lumabas ng shop ni Keziah.

Sa daan di ko maiwasan ang maramdamang magngitngit talaga. Tinanong ko naman kung maaayos pa, ang sabi Oo! Pinaghintay pa kami dahil sandali nga lang daw yun.  Nung tsinek, sana sinabi na agad na hindi na maaayos para hindi na rin kami nag aksaya ng oras dun! Hays…parang gusto ko reglahin kahapon.