Eto ang gawain ng alaga kong pup na japanese spitz, si Kremo, mula ng dumating dito sa bahay – kumain, mag-wewe, mag-popo, at KUMUYAKOY!
Peborit nya tumambay sa ilalim ng isang shelf.
Kinodakan ko kahit medyo madilim sa pinagtataguan nya.
Inilawan ko para magising. Avah! Medyo binuka lang ‘yung isang mata, sumilip saglit at dinedma lang ako!
Gumalaw ng konti, inayos ang ulo at tinuloy pa rin ang hobby nyang daydreaming!
Sarap ng buhay ng bunso ko!
Pero impernes, ang sarap ng feeling na sa umaga tuwing paglabas namin sa kwarto ay para syang adik o retarded sa saya na sumasalubong sa amin. Mapapangiti ka talaga sa tuwa din. Iba talaga ang aso as alaga, very sociable at napakalambing. 
wow naman cute ng bunso tsaka mukhang spoiled pede ba pa ampon din ako maru para kain tulog din ako ahehehehehehehe.
[Reply]
MARU
Reply:
August 27th, 2009 at 10:06 am
di na ako pwede mag ampon pa. walang budget.
[Reply]
Kakainggit ang ganyang buhay! Sana pati tao pwedeng ganyan din.hehehe!
.-= Dorm Boy´s last blog ..Sportsfest =-.
[Reply]
MARU
Reply:
August 27th, 2009 at 10:06 am
nakow! aktwali maraming pinoy ang ganyan ang buhay.
[Reply]
ANG KYUT KYUT NAMAN NYA!!!! aken nlng xa!!! pde? HEHE
[Reply]