To Louise Ann

Inflate ko muna ang ego ko.

48 years ng nakatingga ‘to sa mga draft post ko. Tumatanders na talaga si Mamaru at malilimutin na kasi dapat last December 2010 ko pa ‘to nai-post dito bilang pasasalamat kay Louise Ann sa pag-extra nya sa akin dun sa blog nya.

http://iamlouiseann.blogspot.com/2010/12/idol.html

http://iamlouiseann.blogspot.com/

Heniway, may kasabihan tayo na huli man daw eh. . . huli pa rin. Hehe!

To Louise Ann, THANK YOU ulit sa pagbibigay mo ng espasyo sa blog mo, sa isang blogger na tulad ko na ang tanging meron lang sa buhay ay – ganda. Charot!

Nakakataba ng puso sa totoo lang. Tenkyu, tenkyu, tenkyu!

Winnur

. . . ang makitang may sensyales ng pagkabuhay ang tanim kong sibuyas dahon sa loob mismo ng kusina ko. Sibuyas dahon, na kung tawagin sa wikang english ay licks leeks.

Kababawan, pero winnur talaga sa fuckiramdam ko. Isang dahilan na naman para maumpisahan ng ngiti ang Thursday morning ko.

Bukas, kokodakan ko at ipapa-sight ko naman sa inyo yung pamumukadkad ng mga dahon ng tanim kong marijuana. Joke!

Good morning, Pilipayns!

 

oOo

In life, we can’t always have the best of what we want. Learn to appreciate, and to make the best of what you have.