Archive for Everyday Life

Reklamo

Makulimlim ang panahon. Ang lakas makapagpa-emote. May Balentayms hangover yata si Haring Araw at ayaw pa lumalabas hanggang ngayong oras. Tsaka ang ginaw ha!

Heniweys, para kontrahin ang ginaw, I have decided na ilabas at isuot ang aking blusa na walang manggas. Makapag-sleeveless nga! Haha!

At para itaboy ang namumuong laziness sa katawan, nagkodak-kodak ako to perk up my mood. :P

Moment ko ‘to.

Feb1512collage

Ampogeeee ko! Shet! :P

Ang lakas makapagpatamad ng ganitong weather. Kainis! Halos araw-araw umuulan.

As of this writing, para bang nananawagan na sa akin na ang mga papansin na mga pinggan sa lababo na wari ba ay gusto na nilang hugasan ko na sila.

At kanina pa nakatanghod sa akin ang alaga kong si Sang dito sa workstation ko. Nang sinulyapan ko, para bang nababasa ko sa nangungusap nyang mga mata ang tila nagsasabing… ”Maderpaker guTOM JONES na po ako”. Tsk! Hindi ko pa nga pala napapakain ang doggie ko. :(

Haays…kelangan labanan ko ‘tong masamang ispiritu ng katamaran. Sayang kung hindi ko isasabuhay ang nasambit kong ending ng prayer ko kanina (ows? prayer talaga ha!) na…

“This is the day the Lord has made. I will be glad and rejoice in it.”

Hmmmn…makapag-rejoice nga!

Mahina ako sa ginaw pero dapat wag akong reklamador. Dapat pasalamat ako kasi buhay pa ako. Dami kayang namatay sa Europe ng dahil sa lamig.  At kahit mukha akong walang tulog (ops! balik-tingin sa mga kodak ko) sa gabi, kahit papano marami naman akong gising pag araw.

Mas piliin ko na lang siguro ang walang tulog kesa walang gising!

Ikaw, ano reklamo mo?

oOo

“Huwag mong pakawalan ang taong mahal mo dahil lang sa galit”

 

2012 Starbucks Planner

The other week lang, bago nagpasikat si Sendong dito sa pinagkukutaan ko, napasakamay ko ang 2012 Starbucks Planner ko.

StarbucksPlanner2012_4

Courtesy of my utol Evan. Pinadala galing Manila kasi wala naman branch ang shalang kapehan na ‘to dito sa Iligan City.

StarbucksPlanner2012_2

Hmmmn…kumpara naman dun sa 2011 planner ng Starbucks…di hamak mas gusto ko ang design at mga kulay ngayon.

StarbucksPlanner2012_5

May kasamang SAKO na lalagyan ang planner na sa tingin ko eh hindi naman mapapakinabangan talaga.

StarbucksPlanner2012_6  

Sa lagay ba eh babalutin ko pa ang pa-sosyal na planner kong ‘to araw-araw? Sus! Hassle lang. Eh andito lang naman ako lagi sa balur ko at gagamitin ko lang naman ‘to as kopyahan ng recipes, listahan ng ipamamalengke, higit sa lahat eh schedule at listahan ng name ng mga boylets ko. Wahaha! Joke!

StarbucksPlanner2012_3  

Mababaw lang naman kaligayahan ko kaya masaya na ako dito sa bagong planner ko. Libre eh!

Pero pinaka-DABEST pa rin ang 2008 Starbucks Planner para sa akin. :P

 

oOo

“Ang kasal ay hindi assurance na magtatagal kayo habangbuhay.”

November 31

Juice ko, Disyembre na pala! Hindi man lang ako na-inform! Lol!

Tuloy napa-TWEET ako kanina na may kasamang pagtatanong kung talagang Disyembre na. Diskumpyado kasi ako.Parang hindi ako makapaniwala.

Naleleto na ako! Eh kasi naman, dito sa table calendar ko, HINDI PA noh! November 31 pa lang ngayon!

Kalurkey ang binigay na kalendaryo na ‘to sa akin. Mali-mali pala. Buti na lang hindi ako nagre-rythmn method. Charot!

Alam ko mula noong November eh mahaba na ang gabi kesa araw. Pero hindi ko akalain na dadagdagan ang petsa ang buwan na itetch.

Kaya dun na pinagkakautangan ko na ang due date ay December 1, bukas pa po ako magbabayad. Sa magrereklamo…isasampal ko ang kalendaryo ko!

oOo

“Letting someone go is the hardest thing to do, not because of the tears I cried, but the small piece of hope left inside my heart.”

Templeyt

Juice ko! Andami-dami kong gagawin na mga trabaho dito sa balur ko at mga ibo-blog na mga chuva chenes sana pero inuna ko pa ang pagpapalit ng blog template ko. Naubos lang naman ang precious time ko ngayong araw na ‘to. Inuna ko pa kasi ang kaartehan ko dito at inabot lang naman ng 48 years bago natapos.  Kalurkey!

Nakakaubos ng panahon talaga ang pagpapalit ng theme ng blog. Kung sing-dali lang sana ‘to na parang nagpapalit lang ng funtee o naghuhubad ng bra, eh alaws sana problema. Hays…dami kasing kelangan i-tweak sa mga codes. Leches!

Dahil sa kagustuhan kong maging christmasy ang tsura ng blog ko…napabayaan ko na ang mga blog pans ko at hindi na ako makapag-reply sa mga pan mails ko. Charoooooot! Hello pans! Haha!

Ewan ko ba, kahit sa blog templates, dali ko magsawa. Gusto ko paiba-iba. Well, kunsabagay pag tinatamad ako eh isa rin ‘to sa paraan ko para ganahan magblog…ang mag-iba ng template.

Heniweys, magre-redi na muna ako ng isang tabo ng kape, mga teh. Dahil mapipilitan akong magpuyat ngayon. Shet! Magmumukhang Panda na naman chura ko nito bukas.

 

oOo

“Ang babae kahit nasasaktan na yan, maganda pa rin.”

En Da Winner is, Kasambahay!

Glamorosa nga lang ang postura ng mga employee. :)

oOo

“I’m pretty sure i didn’t meet you just for nothing.”

What’s In My Kikay Kit

 

When it comes to cosmetics, mahilig lang ako bumili NOON pero hindi naman talaga ako palagamit o heavy user. Unang-una, hindi ako masyado marunong mag-apply sa sarili ng makeup. Tsaka tingin ko nagmumukha lang akong pokpok (pasintabi sa mga pokpok) pag ako ay naglalagay ng hebi meykap sa fez.

Kahit noong nag o-opis pa ako, light makeup lang ang itinatapal ko sa pagmumukha ko, yun ay para hindi lang talaga ako magmistulang parang bagong hango sa ataul pag pumapasok sa work. 

Hindi ako naiiba sa majority of women na mahilig bumili at mangolekta ng makeup. I’m proud I’m a woman. Kaso dumating din ang panahon, na-realize ko na nanghinayang na ako sa datung ko kasi mas madalas yata na inaabutan na lang ako ng mga expiration ng mga cosmetics ko bago ko pa man sila magamit ng todo o maubos.

Sa buong buhay ko, maniwala ba kayo na minsan lang yata ako nagkaroon ng lipstick na naubos ko talaga? Mas madalas nawawala o nag-expire na lang. :(

Ngayon na nasa bahay lang lagi ang beauty ko, mas lalong parang MIRAKOL na lang kung makitaan akong naka-makeup. Ni hindi ko na nga yata matandaan kung kailan ang huling naglagay ako ng kolorete sa fez. 

Kunsabagay, palengke lang naman ang madalas ko puntahan sa ngayon. Sa lagay ba eh magkokontodo ayos pa ako ng mukha habang namimili ng gulay?

Pero mas natutuwa ako na hindi ko masyado nakahiligan ang maglagay ng arte sa mukha ng araw-araw, kasi bukod sa mas nakakatipid, eh mas nakakahinga ng maayos ang mga pores ng skin ko at higit sa lahat, NATURAL ang dating ng alindog ko. Charot!

My Kikay Kit

Hindi ko naman sinasabing wala na akong kaarte-arte sa katawan.

Naniniwala ako sa kasabihan ng mga beki na, “Oiliness is next to Ugliness”. Kaya pag lumalabas ako papuntang mall halimbawa, para naman hindi masilaw ang mga mga nakakasalubong ko sa nangingintab kong mukha, eh eto na lang talaga ang mga ginagamit at dala-dala ko sa bag. Mga powder na Mineral Makeup at Mineral Concealer kasi actually they are good for one’s skin. 

Mas magaan bitbitin ang Kikay Kit ko ngayon kasi eto na lang ang mga laman:

  • MAYBELLINE Mineral Power Natural Perfecting Powder Foundation
  • MAYBELLINE Mineral Power Finishing Veil Translucent Loose Powder
  • MAYBELLINE Mineral Power Natural Perfecting Concealer
  • L’Oreal Volume Perfect Lipstick
  • SMASHBOX Lip Pencil
  • MAYBELLINE Kabuki Brush

Carmex Lip Balm

At ang pinaka-paborito ko sa lahat ng lip balm – CARMEX Lip Balm.

Hindi ko alam kung kelan ko mauubos ang paggamit ng mga nasa Kikay Kit ko, kasi bihira ko lang talaga sila gamitin ngayon, as in.

 

 

oOo

“Isang araw, binulong ko sa sarili ko "Cute Ba Ako?". Tumahimik ang paligid. Yun! Nauso ang SILENCE MEANS YES!”

Havey Na Waley

Ang Goldilocks Ube Siopao. Bow!

Ang Ube Siopao ng Goldilocks ay HAVEY na WALEY!

DSC03554

HAVEY sa lambot, sa texture ng dough, sa presyong P22.00 ang isa, sa katamtamang size at sa nakakatakam na kulay-BYOLET.

 

DSC03555_2 

WALEY naman ang lasa ng Haleyang Ube filling. Hindi pumasa sa mahaba at mapanglait kong dila. Charot!

Ewan ko, siguro sanay lang ang dila ko sa Homemade Haleyang Ube na madalas namin lutuin ng mga ate ko noon ng nabubuhay pa sila. Pure na pure talaga. Etong palaman ng Ube Siopao naman ng Goldilocks eh parang Ube Jam lang na galing sa nakabote at nabibili sa mga grocery store. Komersyal na komersyal. Parang ang pakla ng lasa! Lol.

Higit sa lahat, hindi masarap yung kokomban (coupon bond) nila na nakadikit sa ilalim ng siopao. Walang lasa! Pwe! Nakain ko kasi. Hehe! Joke lang.

 

oOo

"If you can make a girl laugh, you can make her do anything"

Pasado

May ugali akong mahilig magre-arrange ng mga kagamitan sa bahay. Sa kalilipat ko ng mga muwebles ko (naks! kung maka-muwebles si Mamaru eh parang mayaman) sa kwarto noong weekend, eto ang mga napala ko.

DSC04546_2

Nagkabunggo-bunggo ang ibang parte ng young, fresh and delicious kong body sa furniture. Charot! At nagkapasa-pasa lang naman aketch. :(   Sa pic medyo naibsan na ang itim ng pasa kumpara noong weekend.

Hindi pa man napapakinabangan ng magiging asawa ko (Asaness!) ang katawang-lupa ko eh nabubugbog na ‘to ng kung anu-anong bagay. Hehe!

Hmmn…heniweys, tama ba ang termino na gamit ko sa blog title? May mga PASA ako. Kaya PASADO? Lol!

 

 

oOo

“Ang bagyo parang REGLA lang yan. Pag malakas WALANG PASOK.”

 

Selos Nga Ba?

sm mall pampanga Binaril muna ng 13-year old boy ang isang 16-year old na lalaki kahapon sa isang mall bago nag-suicide. Yun ang balita ngayon.

Ang chika eh bf daw ng 13-year old na bagets  yung binaril nyang kapwa-bagets. (Parehong lalaki. Hindi sinabi sa news kung sino ang bading. Pero malamang yung namaril.) Ang shooting incident ay nangyari sa SM mall – Pampanga, bandang tanghali. At ang isang chika pa eh SELOS daw ang dahilan. Pero chismis lang naman yun na SELOS daw.

Kelan lang din, may binaril na lalaking nagwo-work sa SM-Edsa ang binaril ng misis nya. Ang sabi, dahil sa SELOS din daw at pang-iiwan ni Mister (dahil sa kabit) kay Misis ang dahilan ng pamamaril.

Hmmmn…kung talagang SELOS nga ang dahilan, malamang umabot na nga siguro sila sa saturation point ng pagje-jelling sa partner nila para gawin ang ganung kahindik-hindik na pamamaril. Charot.

Seryusli, sa opinyon ko lang, parang hindi lang yung SELOS ang nag-udyok dun sa dalawa para gumawa ng hindi maganda. I think it’s MORE on emotional pain of being REJECTED. Dun kasi sa mga 2 shooting incidents, allegedly yung dalawang namaril (misis at yung 13 y.o. boy) were jilted daw ng mga jowa nila. INIWAN!

Sino ba sa atin ang hindi nakaranas ng REJECTION? Isa ako dun sa mga hindi nakaligtas na ma-reject. Hindi lang minsan kung ilang beses na rin. Yung pain of being rejected by a signicant other…para sa akin, yun na ata ang pinakamatindi sa lahat ng matitinding emotional pain na pwede mo maranasan.

Sa rejection, mas masakit pa yata yun kesa pisikal na sinuntok ka sa sikmura. Mahihirapan ka talagang huminga. At yun nga, sa tinding sakit ng tama sa yo eh sisinghap-singhap ka para lang makakuha ng hangin, para lang makahinga.

Malulugmok ka ng sagad hanggang kaluluwa mo pag na-REJECT ka. Nakakawala ng katinuan ng isip. Nakakababa ng moral at kumpyansa sa sarili. Para kasing buong pagkatao mo ang inayawan at ibinasura . Swerte mo pag nalagpasan mo ang ganung kalbaryo at mahirap gamutin ang mga sugat kasi nasa loob eh. Hindi naman kasi lahat ng tao ay nagagawang patibayin ang loob.

Kaya nga siguro yung iba eh namamaril na lang (gaya nung nasa balita) kasi kelangan mo talaga ng sandamakmak na maturity din para malabanan ang pait ng rejection.

Sa nangyari kahapon, nakaka-alarma na napakabata pa nung na-involve. Imagine, 13 anyos lang yung namaril at nagbaril. Napakabata pa para magseryoso sa LOVE.

Kaya bilang ina, hindi pa talaga dapat pinapayagan ang mga minors natin na makipag shuta-shuta. I-remind muna ang mga bagets natin na wag muna pansinin ang kati sa katawan, huwag magmadali sa pakikipag-relasyon. O di ba, pasasaan ba at sa tamang panahon, edad at pag iisip eh magkakaroon din sila ng mamahalin. Alam naman natin na sa pagmamahal kasi, hindi lang yan puro sarap at saya…dapat handa rin sarili na masaktan. Bow!

 

 

oOo

“Hanapin mo yung taong tanggap ka, hindi yung taong pinipilit mong tanggapin ka.”

 

Keri Nyo Kaya ‘to?

Aaminin ko, pag umiihi ako sa mga public toilet eh hindi ako umuupo sa toilet seat. Posisyon ko? Nakatuwad! Hihi! Bahala na kayo mag-imagine.

Hindi naman kasi lahat ng public toilet ay malinis. Kaya sa tinagal-tagal kong pagiging babae (meron kasi iba, bago at gawa-gawa lang ang pagiging babae) siempre nagawan ko na ng paraan kung paano umihi ng nakatuwad ng slight para hindi lang lumapat ang luminous at glow-in-the-dark kong wetpaks sa toilet seat. :D

Mahirap sa umpisa ang ganung posisyon pero sanayan lang naman yan at nagagawan din ng teknik sa katagalan. Kaya wag nyo ko tanungin kung bakit sanay akong tumuwad. Wahaha!

Sa abroad, medyo matagal-tagal ko na rin nalaman ang chika na ‘to na pwede na umihi ang mga girls sa public toilet na nakatayo!

public toilet for women

Paano? PEE-MATE.

Sa pamamagitan ng paggamit ng disposable PEE-MATE na ‘to, pwede na raw magparaos (shet! paraos!) ang babae na nakatayo. Wee!

peemate

Pero hindi ko keri ‘to. Pramis! Tingin ko mababasa lang ang mga hita ko sa imbensyon na ‘to. Kakarampot eh.

Kung iihi ako ng nakatayo – hindi ganito kaliit ang kailangan ko. Kelangan ko yung butas ay parang sisidlan ng LARGE french fries ng McDo ang chura! Haha!

Tsaka parang ang sagwa tingnan ng girls pag umiihi na nakatayo. Parang nakakabawas ng pagkababae.

public urinal for women

Kayo, mga kapwa kong may pechay, keri nyo ba ‘to?  Wait! Dapat pala hindi Pee-mate tawag dito – dapat Pee-chay! Pang pechay naman kasi. :P

P.S.

Hmmmn…may bahid ba ng kahalayan ang post kong ‘to? Well, paalala po sa mga menor de edad kong mambabasa, patnubay ng magulang ay nararapat. Chos!

 

 

oOo

“Lahat ng sama ng loob nya ay sa akin nya nilalabas… ano ako inidoro?”