Category Archives: Personal Thoughts

Emote-Emote Din Pag May Time

Posted by

0

Gaya mo, gaya niya, gaya nila, gaya ko, may araw na ang pakiramdam ko eh ang lungkot-lungkot. Yun bang ang tingin mo sa paligid ay lahat black and white, walang kakulay-kulay, walang kabuhay-buhay. Lahat monokromatik, ika nga.

Hindi ko alam kung ano problema ko pero parang matatapos yata ang araw ko ngayon na walang kasigla-sigla.

Hindi kaya sintomas ‘to na malapit na akong ma-deds? Syet! Kiki! Wag naman sana.

Sure ako hindi ‘to PMS. MayGad! Ano kaya ‘to? Depres-depresan?

Enweys, pag inaatake ako ng ganitong pakiramdam, naghahagilap o nagbabasa-basa na lang ako ng mga inspirational slash motivational quotes sa internet hanggang sa magsawa ako, hanggang sa magbago ang mood ko.

affirmation

Napag-isip isip ko rin, parang nakakahiya naman yata kay Lord kung dadagdag pa ako sa mga magrereklamo sa Kanya tungkol sa nararamdaman ko ngayon. . . na kung tutuusin ay bilyones ang bilang ng  tao sa mundo ang may grabeng problema sa buhay nila kung ikukumpara dito sa nag-iinarte LANG at nag i-emote kong sarili.

 

oOo

“You can never understand someone’s pain until you’re the one who feels it.”

Alulod

Posted by

0

Ultimate dream ko talaga sa buhay ay ang makapag-travel sa iba’t ibang bansa na hindi ko pa napupuntahan. Naks! ‘Kala mo naman dami ko na napuntahan ha! Tse!

Heniweys, gusto ko pong matupad ang pangarap kong yun bago man lang ako matigok o pumanaw dito sa mundo NINYO, Ate Charo. Keber ko kahit mag isa lang akong maglagalag basta makita ko lang ang iba’t ibang lugar sa labas ng Pinas balang araw.

Kaso, dios mio perdon! Tuwing umuulan (as of this writing, it’s raining) dito sa amin at nakikita ko ang bulok at tumutulong alulod ng bubong namin sa may likod ng bahay…parang nawawalan na agad ako ng pag-asa sa buhay! Lol! (Agad-agad?)

Tounge enuh, anong big deal ba sa alulod na yan huh? At ano naman kaya ang konek ng alulod namin sa ultimate dream ko? Hihihi! Ewan ko. Alam ko wala ako sa presinto para magpaliwanag. Pero sa totoo lang, hindi ko rin talaga alam pano ipapaliwanag ang KONEK. Basta ang alam ko tuwing umuulan, nabubuwisit akong tingnan ang maliit na parte ng alulod namin na hindi ko maipa-ayos  at matagal ng naghuhumiyaw ng "tulooonggg!"

oOo

“Sometimes you keep your feelings to yourself because it’s hard for someone else to understand them.”

Iba Pa Rin Kung Ikaw

Posted by

0

 

thanks for hangin with meHindi naman siguro ka-OAhan kung sabihin kong hapi ako ngayon dahil nakausap ko ulit kanina ang isang taong sobrang naging close sa akin noon.

Ewan ko ba, masyado lang siguro akong na-dyeta ng seryosong kausap sa mahabang panahon kaya eto nangingiti ako sa tuwa hanggang ngayon dahil may kumausap sa akin kanina. Lol!

Iba pa rin kasi kung ang kausap mong tao ay yung kilala ka talaga at naiintindihan ka agad. Yung nakakapaglabas ka talaga ng saloobin mo tungkol sa mga kashitan sa buhay. Bilang isang single mom, marami akong angal at hinaing sa sitwasyon ko. Buti na lang yung kausap ko kanina ay hindi rin nalalayo sa sitwasyon ko. Isang solo parent din kaya madaling naka-relate.

Sa kausap ko kanina, kung mababasa mo ‘to…TENKYOW talaga!

Alam ko bihira na lang tayo nagkakausap na gaya ng kanina. Kahit medyo nahihiya ako sa ‘yo dahil kahit papano ay maraming pagbabago na rin sa mga buhay-buhay natin, (kahit hindi na tayo gaya ng dati), gayunpaman, maraming salamat pa rin sa paglalaan mo sa akin ng oras. Mwah!

oOo

“Sometimes all you need, is someone who can make you smile.”

Sana Bumalik Yung Dati

Posted by

0

 

1. Ako na yata yung taong walang kapaguran mag-isip.

2. Oo naman, hobby ko ang mag-isip kahit kadalasan puro mga kababawan at mga walang ka-kwenta kwenta lang naman ang mga iniisip ko. Pero impernes naman sa sarili ko, minsan ay marunong din naman ako mag-isip ng malalim at may kabuluhan. Yung mga tipong pang-Einstein na way of thinking bagah. Chos!

3. Ang dami kong gusto isulat. Ang dami kong gusto sabihin galing sa isipan ko. Ang dami kong gusto ilabas na damdamin galing sa dibdib. Gusto ko silang ilagay lahat dito sa blog ko kasi nagrarambolan na yung mga words dito sa bungo ko. Yung tipong no-holds barred na confession keme. Oo, ganeern!

4. Marami akong kadramahan sa buhay. Marami akong gustong ipagtapat na  masasayang moments ko ngayon. Siempre meron din malungkot at meron din nakakabwisit. Kaso, parang hindi pa yata ako handa i-share ng lahat-lahat sa mundo. Kaya ayun, ang resulta ay puro nauuwi na lang sa "draft" ang mga naisusulat ko.

5. Ewan ko ba, dinadaga na ang dibdib ko para mag-share ng saloobin ko sa mga bagay-bagay lately. Naduduwag na yata ako. Hindi naman ako ganito dati. Pero totoo na dito sa blogging, sharing your thoughts and feelings with other people, aka readers, (na karamihan ay hindi ko naman personal na kilala) is sometimes a worry.

6. Eh kasi pag isina-publiko mo ang pagiging totoo o prangka mo sa sarili, malaki ang tsansa na it will be used against you sa maraming paraan. May makakaintindi pero andun yung may magtataas ng kilay at may maiinggit pa rin. Hindi na nga yata mawawala sa mundo ang mga inggitero.

7. Minsan, hindi mo sinasadya, hindi mo namamalayan eh nakakasakit ka na rin pala ng damdamin ng ibang tao samantalang ang tanging ginawa mo lang naman ay nagpapakatotoo ka. O di ba, nakaka-PUNYETA talaga isipin ang ganun!

8. Hays…sana dumating ulit yung mga araw na buong-buo na ulit ang kumpyansa at tiwala ko sa pagsi-share ng saloobin.

 

 

 

oOo

"One of the biggest mistakes I have ever made in my life was letting some people stay in my life for longer than they deserve."

Walang February 14

Posted by

0

Ilang kembot na lang pala eh Balentayms Day na.

Howel, as if naman eksayted akels. Di noh!

Mula ng nagkaroon ako ng di malilimutang karanasan sa araw ng mga puso na yan, tumiwalag na ako sa pananampalataya at pagiging deboto ko kay St. Valentine.

Mula noon wa na akey pakels sa balentayms chuchu na yan. Para sa akin, mas masaya at exciting pa pag sumasapit ang araw ng UNDAS kesa Balentayms Day. (Ganeeeeern!?)

no more vday

Eh Mamaru, ano ba kasi ang nangyari noon at bitter-bitteran ang tono mo ngayon?

Am sure yan ang unang tanong sa isip ng mga tsismoso/tsismosa kong mga readers. Hihihi!

Paano ko nga ba naman mapo-forget ang February 14 na yan. Once upon a time ay hiniwalayan lang naman ako noon ng be-ep ko sa mismong sagradong araw na yun ng mga hopeless romantic.

Oh di vah, ang taray ng jowa ko noon. Hindi man lang ginawang advance na lang ang pakipag-break, tinaon na February 13 na lang sana (tutal sabi nila malas daw ang 13), o kaya hinintay na lang muna na lumipas ang isang araw at ginawang February 15 na lang sana.

Kaso waley talaga. Sa dinami-dami ng petsa na pwedeng pagpilian, yun pa! Talagang hindi nagpatawad. Halatang may halong POOT at pagkaSUKLAM yata sa akin…hindi na nagpa-awat o nagpatumpik tumpik pa. Break na tayey! Ganun ang drama ng lolo nyo.

I was dumped early morning ng Valentines Day mismo! Toink! Imbes roses ang ipadala sa akin noon, isang mensahe na punong-puno ng tinik ang napiling ipadala. Ang Tarush!

Aminin ko, sobrang nasaktan ako noon, Ate Charo.

Ang chakit-chakit!

Minsan pag naaalala ko yun, hindi ko alam paano ko nakayanan ang sakit na naramdaman ko noon. Tsura lang talaga ng isang artista sa teleserye na may eksenang unti-unti at dahan-dagan na dumadausdos ang likod sa pagkasandal sa dingding, sapo-sapo ang dibdib dahil sa sobrang kirot na nararamdaman at napapaupo na lang sa sahig sabay lupasay at hagulhol… Charoooot!

Di nga, isa yun sa mga araw ng buhay ko na wala akong ibang choice kundi ang magtapang-tapangan na lang at magpakatatag. Bow!

Pero wa istir yun, mga ateng! Hindi matatawaran ang intensity ng pain na ininda ko noon. Marahil naging ganun kasakit sa akin kasi nangyari pa mismo sa ARAW NG BALENTAYMS. Eh ako pa, aminado akong isang hopeless romantic din. Kaya panira ang pangyayaring yun sa araw na tinuturing kong sagrado. Lol!

Altho nagkapatawaran na kami, nag-iwan pa rin sa akin ng kakaibang peklat o kaya di kanais-nais na after taste ang Balentayms Day ko na yun.

Heniweys, para sa natitira pang mga deboto ni St. Valentine, wish ko pa rin sa inyo na nawa’y maging masaya pa rin kayo sa Araw ng mga Puso. Enjoy the kilig! Kanya-kanya lang talaga tayo ng kapalaran. Masarap pa rin naman ang ma-inlab. Nagkataon lang na nawalan na ng dating sa akin ang Balentayms.

Basta para sa akin, walang petsa na katorse ang buwan na to sa kalendaryo at planner ko. Deretso February 15 na agad! Araw ng sweldo na agad! Leches! Hihihi!

 

 

oOo

"Kapag iniwan nila tayo, kahit gaano pa tayo katapang at kalakas, iiyak at iiyak pa rin tayo."

Pasko 2012

Posted by

2

December 23: Rumampa ang Mamaru. Ninang-ninangan ang drama kay.

ninang peacat

Helaena Gaelle.

helaena christening

Mga anim lang naman lahat-lahat ang mga inaanak ko. At lahat puro mga pechay. :D

 

December 24: Ginugol ko ang kalahating araw para sa preparasyon ng Krismas turkey namin.

christmas turkey

This is the 3rd Christmas turkey na pinalitson sa akin. Parang naka-assign na to lagi sa akin tuwing Pasko.

stuffing a turkey stuffing a turkey-001

stuffing a turkey-002stuffing a turkey-003

Para sa paraan ng paglilitson ng pabo.click nyo DITO.

 

December 25: MERRY CHRISTMAS to all MARUISM readers!  Love Struck Galing sa

BALIWag Family

BALIWag Family! Laughing

 

 

oOo

Don’t wait and pray until you need something. Pray everyday and let’s thank God everyday for the small blessings!"

Balik-Duty

Posted by

0

Last November 1, mula airport ng CDO, deretso na kami ni brader ko sa memorial park kung saan nakagawian na namin dalawin tuwing Undas ang naka-Rest In Peace kong nakakatandang kapatid o Kuya.

Kahit kulang sa tulog at ngarag, keri lang. Masaya ang pagtitipon-tipon namin magkakapatid at mga pamangkin noong Undas. Yun nga lang, kinahapunan eh bumigay din ang bodylicious kona-overfatigue at nagka-FLU ang Mamaru ng sumunod na mga araw.

Kahit ilang araw lang ako nawala, sobrang na-miss ko ang amo kong babae, itago na lang natin siya sa pangalan na – Keziah.

me and my girlet

Siempre, na-miss ko rin ang boylet ko. Wahaha!

Ang panganay kong junakis slash amo kong lalaki na naglambing agad sa akin na kamutin ang likod niya.

me and my boylet

Higit sa lahat, SOBRANG na-miss ko ang alaga kong aso na gigil na gigil sa akin.

Me and Sang

Siguro naman, kahit ilang araw lang ako nawala last week ay na-miss din ako ng mga amo ko at ng alaga ko.

Kaya naman, ang masasabi ko lang ay nakakabuti rin yung lumalayo tayo sa mga mahal natin sa buhay paminsan-minsan, kahit panandalian lang. Para mabigyan natin sila ng chance na ma-miss tayo, di ba? At para ma-realize na rin nila ang importansya natin sa kanila. :D

Heniweys, balik-duty na ako ngayon bilang kasambahay na ulit.

 

**YouTube video courtesy of Keziah

 

oOo

Mahalin ka man ng ilang libong tao. Iba pa din kung ang taong mahal mo ang magmamahal sayo.

Singapoh’ 3

Posted by

11

Nasa 3rd day na ako ng Buhay-Petiks ko.

Sarap!

DSC07716

Imadyin, paggising ko sa umaga eh internet agad inaatupag ko imbis na magluto ng almusal para sa mga amo ko. :D

DSC07715

Kahit ilang araw lang, hapi ako kasi pahinga ako sa pagliligpit ng hinigaan ko kasi may muchacha akong maya-maya lang ay aayusin ang hinigaan ko.

powerbreakfast 

Habang inaayos ang kwartoako naman ay bumababa ng kwarto para lumafang ng power breakfast ko.

Uy! uy! uy! O di ba sabi ko, susulitin ko ang bakasyon kong to at wala akong ibang aatupagin kundi ang sarili ko?

bubblebath

Eto na! Natupad din ang wish kong magswimming sa sandakmak na bula ng halos isang oras sa bath tub hanggang sa mangulubot ang mga daliri ko sa sobrang babad. (Hihi! Aym so julius babaw talaga. Bubble bath lang eh haping-hapi na. Hmp! Kever!)

Susmio! Walang kawala talaga pati ang mga libag at dalikdik ko sa katawannanlambot din sila at isa-isang kumalas sa bodylicious ko. :D Kaya ang feeling ko ngayon eh ang  linis-linis ko mula split ends ng hair ko hanggang ingrown ng toes ko.

After lunch, lumabas ako para mag ikot-ikot sa katabing mall, ang Bugis. Bakit pa nga ba ako magpapakalayo-layo pa eh may malapit naman na mga shopping malls. Naalala ko tuloy ang ate kong si Millette. Gustong-gusto nya ang Bugis na to.

bugis

Siempre, walang salafi ang Mamaru kaya hanggang window shopping lang ang arte. :D Habang nasa mall, eksayted akong gumabi na kasi pramis ni brader na ilalabas nya ako at idi-dinner date nya ang ate Maru nyang tanging ganda lang ang meron. Lol!

As promised, we went out and he brought me to Orchard.

mandarin orchard-001

Dinala nya ako sa Chatterbox ng Mandarin Orchard kasi masarap daw at dinadayo ang Hainanese Chicken Rice nila ditey.

hainanese chicken rice

Alam ni brader sa Manila pa lang na naglalaway na ako ng Chicken Rice ng Singapoh.

Noon pa man ay wala na akong kaduda-duda na labs na labs talaga ako ng brader ko. Kagabi lang, kahit gusto ko himatayin sa MAHAL ng Mandarin Chicken Rice na nasa menu eh wa sya pakels basta mai-treat lang ako.

hainanese chicken

Hmmmneto ang Signature Chicken Rice ng Mandarin Orchard. Hinahanap ko yung pirma kasi sabi signature nila to. Hehe! Corny ko. Hmp!

buko juice 

Ang problema ko sa sarili ko.madali akong mabusog. Wish ko talaga na sana pang kargador na kain ang pwedeng i-accomodate ng bituka ko. Kaso ambilis ko talaga mabusog. Kahit Im fool full na, pinilit ko pa rin ubusin at i-scrape ang laman ng buko ko. Sayang eh. Lol!

Hindi ko na nagustuhan halos ang pakiramdam ko kagabi. Parang gluttony na kasi yung ginawa ko. Parang puputok na rin ako sa kabusugan.

happy mamaru

Heniweys, isang mapintog at haping-hapi na Mamaru ang rumampa ng Orchard Road kagabi. Tama lang ako sa desisyon kong isuot na damitdahil hindi nahalata ang kabundatan ko. :P

 

 

oOo

Puro kayo lovelife. Gayahin niyo ako, pagkain lang. Masaya na, busog pa.