It feels so great talking again to old chat room friend. A friend who really knew me and showed fondness, respect to Mamaru all through the years.

Here’s a friend who really takes his time, goes out of his way just to say: "HELLO" to me every now and then.

Isa ‘to sa iilan kong mga kaibigan na nabuo sa internet…kaibigan na ni minsan ay hindi nagtago sa likod ng internet o sinamantala ang makabagong teknolohiya para makapang-loko o mambastos sa kausap nilang babae gaya ng karamihan.

Bihira akong maka-feel ng tunay na sinseridad ng isang lalaki sa net, kaya naman ang taas din ng respeto ko sa friend kong ‘to. Walang yabang sa sarili at napakatotoo. Takbuhan at sumbungan ko ‘to NOON ng mga sama ng loob ko lalo na pagdating sa lablayp ko…pero noon yun. Noon yun pag tinatamad ako pumunta ng presinto para doon magreklamo. Tehehe!

To you, Milord (he calls me Milady)…sana hindi ka magbago at sana magtagal at humaba pa ang pagkakaibigan natin.

dslasher_battousai2004: what year na si kevin? at anong course?

M A R U: computer science
M A R U: 4th year irregular

dslasher_battousai2004: oh okay…
dslasher_battousai2004: lapit na pala gumarad… what are his plans?

M A R U: di ko pa alam
M A R U: basta wait  and see na lang kami pag nagtapos sya

dslasher_battousai2004: okay… sana everything will fall into plans for you.
dslasher_battousai2004: i cant make any promises as of yet, but kung ma irefer ako works for him, i will let you know, aight.

M A R U: sure
M A R U: gusto nga rin nya mag work agad
M A R U: pero tsaka na lang yun
M A R U: ayoko sya ma pressure

dslasher_battousai2004: well, it would be great kung makapagtrabaho nga siya agad. alam mo, which am sure you do. i am truly proud of you of how you took care of your family and your kids.

M A R U: di ko nga alam gagawin ko pag nagtapos na sila
M A R U: la na ako aasikasuhin
M A R U: hhahaha

dslasher_battousai2004: i have been a silent witness to your life. and am awed by your sense of purpose and commitment. alam mo, you are a rare example of how great mom and a person can be.

M A R U: sarap naman basahin nyan
M A R U: salamat po. eh masaya ako sa ginagawa ko. di naman ako nagkamali sa desisyon ko

dslasher_battousai2004: thats how great you are, you made the right decisions, despite being said otherwise.

M A R U: weeeee

dslasher_battousai2004: anong weeee?

M A R U: wala akong masabi eh

dslasher_battousai2004: ah okay…
dslasher_battousai2004: anyway… i just wanted you to know that.

M A R U: thank u, milord

dslasher_battousai2004: that your life is being appreciated by others.
dslasher_battousai2004: and that you are being appreciated for the greatness you have become.

M A R U: naman…parang ang bongga bongga naman ng pagkatao ko nyan. hahaha

dslasher_battousai2004: you are most welcome…
dslasher_battousai2004: i hope before we all wilt and be dust, i get to meet you and your family…and be honored by their presence.

M A R U: nyahahhaha malay mo

dslasher_battousai2004: yeah… malay natin.

Pagkatapos ng chat namin kanina …may isang bagay akong napag-muni-munihan. Malapit na nga pala magtapos si unico hijo ko sa kolehiyo, ga-graduate na rin sa high school si Doter at totoo yung sagot ko na: “di ko nga alam gagawin ko pag nagtapos na sila…la na ako aasikasuhin”.

Since birth ng mga anakis ko, nakatuon na sa kanila ang mga ginagawa ko araw-araw. Iniwan ko ang trabaho ko noon sa abroad para makasama, maalagaan at matutukan sila. Pag nagtapos na sila pareho ng pag-aaral…ano na ang gagawin ko? Re-retire na rin ba ako bilang julalay ng mga anakis ko?

Paano na yung nakasanayan kong paggising sa umaga para ipaghanda sila ng almusal? Ibig ba sabihin nun eh mawawalan na rin ako ng problema gaya na lang ng  kung saan ko kukunin ang perang pambaon nila sa school araw-araw at pambayad sa tuition? Waaaah! Hindi ko yata kaya yun – ang mawalan ng problema! Haha!

oOo

"Masarap din pala ‘yung pakiramdam na importante ka." – Jodi Sta Maria, 100 Days To Heaven (2011)

Ang makasama ko lang ang mga bagets ko…ang mapang-asar kong si Kevin at si sweetie pie Keziah noong myerkules, ayos na ako! Masaya ang pagtitipon-tipon ng angkan naming magaganda sa bahay ng ate ko. As in kakaiba ang halakhakan at tawanan namin sa sobrang pag i-enjoy.

Maalala ko, last year medyo naiba rin ang araw ng pasko namin kasi na-sponsoran kaming mag-iina ng isang Christmas dinner ni Moo sa isang hotel sa Malate. Bah! Naging malaking bagay yun sa akin kasi kilala ko si Moo, sa kuripot ba naman nun ay nagawa nya kaming i-treat last year. Hehe!  Moo, if you are reading this, thank you very much at sana wag ka muna magka-jowa next year at baka sakaling maulit pa yung panlilibre sa susunod na pasko. I miss you so much, my friend. I miss our chikahan, kulitan at asaran lalo na noong hindi ka pa napo-promote sa trabaho. Noong corporate slave ka pa lang. Ngayon kasi, busy ka na sa pagiging slave driver. 

To my friend Roderick aka wow_kalabaw, huyyyy! hindi ko alam paano kita mapapasalamatan sa “unconditional” na pagmamahal mo sa akin bilang kaibigan. Ang tagal na rin natin na magkakaibigan and still, hanggang ngayon you never cease to impress me sa mga effort mo para maramdaman ko na hindi ako nag iisa, that I always have a friend in you. Wala kang kupas. Maraming salamat at sana wag ka rin muna magka-jowa. Lol!

Lastly, to Ronnie. Ilang years na rin ba ang friendship natin? Sana ay abutin pa ng mahabang panahon. Maraming salamat sa yo for being my sounding board. Salamat at matiyaga kang nakikinig sa pagiging emo ko paminsan-minsan. At sana magka jowa ka na para hindi na maging malamig ang pasko mo diyan sa Canada at may mag-alaga na sa yo.

Hays, iilan na lang talaga ang mga maituturing kong malalapit na kaibigan…at sana humaba pa ang pagkakaibigan namin. 

I love laughing and who doesn’t? I am sure everyone does. It gives me a certain glow and feeling of joy and contentment. It makes me forget all the daily troubles and worries of being a single mom even if it is just for a couple of minutes. That is why I thank God for all things funny and for my humorous friends online who never give me dull moments.

My friends and I have one and hundred fun things that share online. We chit chat, exchange photos, YouTube video links, play exciting games online like casino poker, share mp3’s and many more.  My buddies sure know how to turn a bad day into an enjoyable one. And lastly, although it is raining cats and dogs outside as I write this note, I never let the rains dampen down my spirit but instead enjoy every moment I have, as I do now.

To: James Tan a.k.a. Smythballs, Koreanmine, and Roderick (wow_kalabaw) – sa walang sawang pagpo-forward sa kin ng mga SMS Jokes. Hindi lang ako ang napapangiti ng mga jokes na pinapadala nyo kundi pati na rin ang lima na sumusubaybay ng blog ko. Hanggang lima lang kasi ang nakikita kong online na nasa loob ng blog ko. 

Pero seryoso, ang dami nagppm sa akin para magpasalamat sa mga SMS jokes na galing sa inyo at pino-post ko dito lalo na yung mga OFWs na hindi nakaka-receive ng SMS galing dito sa Pilipinas. Kahit papano daw eh “updated” sila sa mga kakulitan ng pinoy sa texting. 

Sa mga gustong magpadala rin ng SMS jokes sa akin, text nyo lang ako. Wag lang kayo umasa na magre-reply ako kasi lagi akong walang load. Ang naka-load lagi sa selpon ko ay bala ng baril. Lols. Tsaka wag na po kayo mag abala na pasahan ako ng LOAD dun SMART number ko na 09202358345. Wag na po kayo mag abala.

To: Liam – kahit minsan lang tayo nagka-chat sa YM ay pinasiklaban mo ko sa pagiging astig mo sa pagka-crack ng mga software. Salamat dahil hindi na trial version ang Scrapbook Max software na gamit ko. Ikakasal ka na next month at sana paghusayin mo ang performance mo sa honeymoon nyo. Huwag mo kalimutan ang mga tips and tricks na tinuro ko sa yo ha? 

To: ShannHost.com  - eto ang webhost ko. Thank you for giving me an opportunity to participate dun sponsored post chuva nyo. Last month, imbes na $10 lang matatanggap ko galing sa inyo ay binigyan nyo ko ng $5 extra bonus sa dahilan na gandang-ganda kayo sa akin. Dahil preti daw ako! Charoot!

To: Moo – sa pagpapa-ayos ng router ko. Alam ko bisi ka lagi lalo na ngayon na kapo-promote mo pa lang as bonggang-bonggang Vice Chairman ng Sekyuriti Force ng Bill Gates Group of Companies. At kahit ang dami mong arte, sermon, dakdak, satsat at reklamo sa akin ay pinagbigyan mo pa rin ako ng oras mo para maisauli ang CDR-fucKING router ko.

Sa ngayon ay masaya ako dahil nakakapag-wireless na ako ulit dito sa bahay, meaning nakakapag-browse na ako ng peborit porn site ko kahit nasa banyo ako. Ayus! Salamat din sa tatlong CD ng WHOSE LINE IS IT ANYWAY? na isinama mo dun sa package. (Sana inipitan mo na rin ng tsokolate.)

Nakapag-pasalamat na ako sa yo sa YM pero alam ko na hindi sapat ang SALAMAT lang dahil ang hirit mo sa akin ay ilibre pa kita ng lafang o kaya PS3. Pucha talaga! Lahat na lang ba may bayad sa ‘yo? Wala na bang libre para sa ‘yo? Yaan mo, someday makakaganti din ako sa yo!!!! Aabangan kita!

Nways, eto alay ko sa yo sa pagkakaibigan natin. A pic that best describe our friendship:

Sorry Moo, … sa laki ng katawan mo, hindi talaga kita kaya buhatin para i-save.

Pero eto ang Moral of the Picture:

FRIENDS may not PULL you up…
BUT
THEY will still think of ways not to let you FALL…

Last but not the least, MARAMING SALAMAT sa mga shy people na sumusubaybay ng blog ko (alam nyo kung sino kayo) na hindi makahirit dito sa blog ko at sa YM ko na lang nagko-comment sabay tanong ng… “may webcam ka ba?”  

Bukod sa pamilya, importante sa akin ang mga kaibigan ko. Pero kabaliktaran ang lahat nung nag aaral pa ako kung saan sandamakmak ang mga friends ko. Noon,  ang mundo ko ay halos umiikot sa mga kaibigan at barkada lang. Pwede kong iwanan ang boyfriend ng dahil lang sa barkada.  Andun pa na mas pinipili kong makasama ang mga barkada kesa mga kapatid at magulang ko noon. Mas loyal pa nga ako sa barkada kesa boypren.

Kumusta naman daw akong kaibigan NOON? Magbubuhat na ako ng bench ha?

Bukod sa cute akong kaibigan (lols!),  alam kong gusto akong kasama ng mga barkada ko dahil marunong ako makisama at hindi mahirap pakisamahan. Masaya daw akong kasama. Hindi maarte. Hndi killjoy.  Pakainin mo man ako sa karenderya ay ok lang, at kung sa mamahaling restorant naman eh MAS lang din sa akin. Lols. Hindi ako mapili. Madali akong kalabitin at ayain basta lakwatsa. Laging on da go. Game na game kumbaga.

Maaasahan ako kung kailangan lang din ng kasama o kausap. Ako ang takbuhan para gawing tenga, o taga pakinig ng mga problema. Lagi kasi akong may oras  para makinig.

Hindi ko ugali ang maging pabigat  sa kaibigan. Ayoko ang nasisira ako sa mga kaibigan noon. Kaya wala din akong naaalala may nakakaaway  ako o nang-away sa akin.

Sa gimikan, hindi mo ko mariringgan na mag aayang umuwi kahit inaantok na. Dumidiskarte na lang ako na sisibat saglit at lalabas para umidlip sa kotse pero hindi ako mag-yayaya umuwi lalo na pag nagkakasarapan pa ang barkada sa gimik. Kahit nag-iisang babae ako sa grupo, hindi ako primadonna. Hindi ko nakasanayan ang iniistorbo ang mga boys para ihatid lang ako. Minsan umuuwi akong mag isa.

Kabaliktaran ang lahat sa NGAYON. Kung noon ay marami akong kaibigan at ka-close, ngayon ay hindi na yata aabot sa limang daliri ko sa kamay ang maituturing kong ka-close. Hindi napipigilan ang panahon…magbabago at magbabago talaga. Isa-isang nawala ang mga barkada ko. Kunsabagay, ako na lang din yata ang walang asawa.

Kumusta naman ako bilang kaibigan – NGAYON? Howel, wala akong ka-kwenta-kwentang kaibigan ngayon. Kaya hindi na rin ako nagtataka kung walang nagiging loyal o close talaga sa akin. Malungkot kung sa malungkot. Iba pa rin yung may karamay ka sa mga problema mo… ng mga hinaing mo…yung may natatakbuhan ka sa lahat ng oras na kailangan mo ng tulong. O kaya kahit tagapakinig na lang para makagaan man lang ng dibdib dahil hindi naman lahat ng panahon ay kayang tawanan o idaan sa tawa ang problema.

Wala naman ako dapat sisihin, marami din akong pagkukulang bilang kaibigan.  Marami akong mga pangako na hindi natupad na ikinasira ko sa mga kaibigan. Kaya nga BULOK akong kaibigan. Sarili ko na rin ang sinisisi ko pero may kasabihan nga na may katumbas na rason at dahilan ang lahat ng bagay-bagay.

May mga rason ako kung bakit hindi ko natutupad ang mga pangako ko, kung bakit wala akong kwenta. Hindi na lang ako nag aaksaya na sabihin ang mga dahilan o mag explain dahil unang una, hindi ko na iniisip na importante sa kanila ang anumang rason meron ako. Basta ang iniisip ko na lang ay unahin kung ano ang mas importante. Hindi ako nakokonsensya dahil sinisigurado ko rin na hindi pansarili ko lang ang mga dahilan.  

Ganun pa man, eh tuloy pa rin ang buhay para sa akin. Hindi ako nag aalala na walang kaibigan na makikipaglamay sa akin pag natigok ako dahil magpapa-CREMATE ako noh! Siempre, shushal ako eh! Bleh!

Mas gusto ko syang hangaan kesa kaawaan. Kakabilib naman talaga sya. Juice ko po, hindi basta-basta ang pinagdadaanan ng taong to. Kahit papaano ay alam ko ang nangyayari sa kanya kasi hindi man ako nag-iiwan ng bakas sa blog nya, nababasa ko naman lagi ang mga entries nya sa blog surfer ko. 

Kahapon, kinatok nya ako sa YM ko. Nakaka-excite ang makausap ulit ang isang kaibigan. Siempre, hindi nakakawala si Lex sa pagiging malandicious ko. Ako fah!

M A R U : uyyyyyyyyyyyyy
BROKENMAN : musta po
M A R U : eto, virgin pa rin
M A R U: sensya na. naligo kasi ako
BROKENMAN : wow bango
M A R U : musta ka na?
BROKENMAN : surviving
BROKENMAN : on remission
BROKENMAN : thank God
BROKENMAN : u
BROKENMAN : musta na
M A R U : ok lang naman… namumuhay sa simpleng buhay pa rin
M A R U : cute naman ng avatar mo. nasa bahay ka na ba?
M A R U: bihira ka na sa YM a. ano naman nakain mo (am sure fruits na naman) at nag online ka?
BROKENMAN: tama fruits nga
BROKENMAN: was about to check my mails
BROKENMAN: tapos naisip ko lang mag log in sa ym
M A R U: uy! ang sosyal mo. mahal na ang mga fruits ngayon ha
BROKENMAN: fruits lang pwede
BROKENMAN : no choice eh
BROKENMAN : glad naalala mo pa ako
M A R U: buti naman ako kilala mo pa ako
M A R U: nyahaha….sabay pa
BROKENMAN : oo nga sabay pa
BROKENMAN : namiss ko kayo eh
BROKENMAN : i miss wpp (WordPress Pinoys)
M A R U : miss u too, dude.
BROKENMAN : sana pag nag EB ulit
BROKENMAN : makapunta na ako
M A R U : sana nga gumaling ka na ng todo.
M A R U : uu nga. at sana anjan ako sa manila pag nag eb
BROKENMAN : yeah
BROKENMAN : may plan na ba?
M A R U : hmmmn…may Wordcamp on September.
BROKENMAN : yeah i heard
M A R U : sa Saint Benilde ata
BROKENMAN : tuloy ba>
BROKENMAN : punta ka?
BROKENMAN : punta mga wpp?
M A R U : di naman ako makakapunta kasi august ang flight namin papunta jan
BROKENMAN : ah ok
BROKENMAN : eh di iba na lang i mean ibang date sa wpp
M A R U : siguro sa december pa
BROKENMAN: ah ok
BROKENMAN: sana dito pa ako
BROKENMAN: i want to attend
BROKENMAN: sana buhay pa
M A R U : ano ka ba
M A R U : masamang damo ka kaya
BROKENMAN: ha ha ha
BROKENMAN : kaya namiss kita eh
BROKENMAN: ang nagiisang maru!!!
M A R U : hmp! di naman ako naniniwalang good boy ka eh
M A R U : joke lang
M A R U : maniwala ka sa akin. magkikita pa tau in person
BROKENMAN: yeah
BROKENMAN: i believe u
M A R U : kaya pagaling ka hoy!
BROKENMAN: opo
M A R U : ayoko naman na prutas pa rin ipapakain mo sa amin sa eb
M A R U : nakakalabas ka na ba?
BROKENMAN: not often
BROKENMAN: bawal pa sa mga masyadong crowded na lugar
BROKENMAN: saka pag lumabas ako naka mask tapos naka cane
M A R U: dami mo na siguro naiipon na pera kasi bawas gimik ka na
BROKENMAN: wala nga eh
BROKENMAN: mahal ng food meds at ensure
BROKENMAN: pati sex life wala na
BROKENMAN: zero
M A R U : ayyy! ayoko na. wala ring sex.
BROKENMAN: ikaw?
BROKENMAN: parang di kapani paniwala
M A R U : kaw naman… siempre pinanganak akong virgin…mamamatay akong virgin
BROKENMAN: malungkot yun
M A R U : di bale… may ten little fingers pa naman ako….and they are good to see
BROKENMAN : waaaaa
M A R U : pagaling ka dude! marami ka ng utang sa amin.
BROKENMAN : oo nga eh
BROKENMAN : dont worry
BROKENMAN : bawi ako
BROKENMAN : log off na muna ako
BROKENMAN : u take care maru
BROKENMAN : nice talking to u
BROKENMAN : God bless
M A R U : sige…ingat ka. keep in touch
BROKENMAN : give my regards sa mga wpp
BROKENMAN : bye
M A R U : God blesS, lex.

O di ba, sana nga gumaling na ng lubusan si Lex para naman magka-sex life na sya. Lols! Tsaka kukonti na lang ang cutie pie sa mundo, di ako makakapayag na mabawasan pa. Masaya kausap ang taong ‘to…nakaka-enjoy din okray-okrayin kasi napaka-game nya.

Lord, bigyan mo ng sex life pagalingin mo na ng lubusan si Lex, pwede?

P.S.

Wag na lagyan ng malisya ang post na itetch dahil labs ko talaga ang efren ko na ‘to. Ko-close ko comment form ko, sa mga babati kay Moo, klik ka na lang dito.

Dapat nga holiday ngayon kasi Araw Ni Cabron ng Kagitingan din kaso ginawang advance na nung lunes. Kung ako lang sana ang presidente ng Pilipinas ngayon… ipapasara ko ang EDSA dahil Araw Ni Cabron.

Hapi Bertdey, JON!

Teka…ngayon nga ba ang bertdey ni Cabron? Sana hindi ako nagkamali. Lol!

Nagsimula yan dito. Entry ni Popoy Inosentes , nilagay ako sa P.S. portion.

Hindi ko agad nabisita ang blog ng mokong na ‘to kaya di ko agad nabasa na inilaglag na pala ako. 8@#!*&%$#@
Howel, kalmado lang naman si mamaru. Kababalik lang sa normal ng mga mata ko at galing lang sa sobrang pamamaga kaya wala akong balak na maningkit ulit ang paningin ko. Mahinahon ko naman na binasa ang buong entry at nag comment ako siempre. Eh labs ko yan si Popoy.

Na-guilty yata ang bata…kaya ayun, pinalaki ng husto ang pussy puso ko. Ginawan ako ng makapigtas-bra na entry. Gusto yata bumawi at gustong iwagayway ang puting bandila.

Basahin ang buong chuva…ang sugar-coated na entry ni Popoy Inosentes tungkol suckin to-dits.

Popoy, alam mo naman ako eh malambot ang suso puso ko kaya sige na nga! World Pis na tayo!

Salamat nga pala sa espasyo. Mahal na kita. Lols.

Kami dito sa bahay, halos araw-araw kaming nanonood ng DVD ngayon dahil mahigit 100 pcs. of DVD ang pinamana sa akin ng pogi kong friendlalu na si Moo. Hanep! Ang gaganda pa naman. Pirated man sya, keber! Magagandang kopya naman lahat at ang mga lyrics subtitles nya ay tama naman dun sa sinasabi nung nagsasalita.

Nakakawindang kasi yung ibang pirated dvds, imbes na maintindihan ko yung pinapanood ko at i-enjoy yung pelikula…sumasakit ulo ko kasi iba ang nakasulat na subtitles dun sa sinasabi. Nakngpekpek!

Nga pala, pinapasabi ni Moo dun sa maraming nyang fans, (mga tatlo at kalahati yata sila) eh on-leave daw muna sya sa blogging at bising-bisi ang lolo nyo sa pagpapayaman at gusto nya i-feel muna ng todo ang pagiging dakilang aliping-sagigilid ng corporate world. Pero sana bisitahin nyo pa rin ang DEFPOTEC kahit hindi updated.

Bukod sa gusto kong pasalamatan yung bading kong kapitbahay na nagpahiram ng gunting nya kahapon (nagbawas ako ng bangs ko), taos-puso rin akong nagpapasalamat sa YM friend kong si Roderick aka wow_kalabaw sa walang sawang pang i-spoil sa akin.

Naiwala ni Kevin ang 2Gb flash drive ko last year. At nagkataon may extrang 1GB flash drive si Roderick kaya give nya sa akin itetch:

Cute di ba? ‘La ako paki kung giveaway lang daw ‘to sa kanya.

Thank you din sa 100 pcs. of Green Tea kahit hindi ako nanghingi. Kitams! Labs na labs mo ko noh kahit bihira tayo mag-tsikahan sa YM? Amininnnn! Lols.

Di nga, maraming salamat talaga. Sa dinami-dami ng nakilala ko sa YM, isa ka sa dun sa lilimang tao na ni minsan ay hindi nagbago. Salamat sa respeto at sa pagmamahal mo sa akin bilang kaibigan. Mabuhey u!