Wala na akong pakialam sa blog hits ko mula noong nag monetize ako ng Maruism.com. Paminsan-minsan ko na lang sinisilip ang blog stats sa dashboard ko. Since nawawalan na ako ng oras makapag bloghopping dahil sa mga paid tasks ko, hindi na rin ako umaasa na dadayuhin rin ako ng mga bloggers na pinapasyalan ko dati ang site.

Pero kahit papano ay hindi pa naman nabe-betlogs ang hits ng blog ko pwera na lang noong nag Maintenance Mode ako. Kahit papano nasa average 300 hits a day pa rin naman ako. Kaya nagpapasalamat ako dun sa mga loyal visitors ko na rain or shine, even if its raining cats and dogs, tamaraws and carabaos, kahit may transport strike, kahit brownout at kahit walang internet sa kanila ay dumadayo at sumisilip pa rin dito sa kuta ko. Mabohey kayo!

Maraming salamat po sa inyo, alam nyo na siguro kung sino kayo. (charot! aktwali di ko mabanggit ang mga name nyo kasi di ko alam kung sinu-sino kayo.)

Sabi ko nga, hindi na ako conscious sa hits ng blog ko. Dedma na. Kaso nung Sunday, July 27, 2008 – muntik na ako mag-tumbling sa sobrang gulat ko sa tsura ng blog stats ko. Sa bagong version kasi ng WordPress, nakikita na agad ang stats sa dashboard. Halos idikit ko ang mga nangangalumata kong mga mata sa monitor dahil hindi ako makapaniwala kung bakit tumulis ang spike ng stat ko eh sunday na sunday pa naman!

Ampotah! Ano ba ang nangyari, tanong ko! Anong meron?! Saan galing ang mga foreigner pipol na nagdagsaan sa blog ko?! Sa average na 300 hits lang daily biglang tumaas sa 3,500 sa loob ng isang araw? Yung iba nagreklamo sa akin at halos wala na daw silang maparkingan sa labas ng blog ko sa sobrang trapik! (Echoos lang!) Naisip ko tuloy na baka nabalitaan nilang namatayan ako at gusto lang nilang makiramay! Lols! 

Enways, Hindi ko na lang sasabihin kung ano ang pinagkaguluhan nila sa blog ko noong Sunday para….para masaya!

To: James Tan a.k.a. Smythballs, Koreanmine, and Roderick (wow_kalabaw) – sa walang sawang pagpo-forward sa kin ng mga SMS Jokes. Hindi lang ako ang napapangiti ng mga jokes na pinapadala nyo kundi pati na rin ang lima na sumusubaybay ng blog ko. Hanggang lima lang kasi ang nakikita kong online na nasa loob ng blog ko. 

Pero seryoso, ang dami nagppm sa akin para magpasalamat sa mga SMS jokes na galing sa inyo at pino-post ko dito lalo na yung mga OFWs na hindi nakaka-receive ng SMS galing dito sa Pilipinas. Kahit papano daw eh “updated” sila sa mga kakulitan ng pinoy sa texting. 

Sa mga gustong magpadala rin ng SMS jokes sa akin, text nyo lang ako. Wag lang kayo umasa na magre-reply ako kasi lagi akong walang load. Ang naka-load lagi sa selpon ko ay bala ng baril. Lols. Tsaka wag na po kayo mag abala na pasahan ako ng LOAD dun SMART number ko na 09202358345. Wag na po kayo mag abala.

To: Liam – kahit minsan lang tayo nagka-chat sa YM ay pinasiklaban mo ko sa pagiging astig mo sa pagka-crack ng mga software. Salamat dahil hindi na trial version ang Scrapbook Max software na gamit ko. Ikakasal ka na next month at sana paghusayin mo ang performance mo sa honeymoon nyo. Huwag mo kalimutan ang mga tips and tricks na tinuro ko sa yo ha? 

To: ShannHost.com  - eto ang webhost ko. Thank you for giving me an opportunity to participate dun sponsored post chuva nyo. Last month, imbes na $10 lang matatanggap ko galing sa inyo ay binigyan nyo ko ng $5 extra bonus sa dahilan na gandang-ganda kayo sa akin. Dahil preti daw ako! Charoot!

To: Moo – sa pagpapa-ayos ng router ko. Alam ko bisi ka lagi lalo na ngayon na kapo-promote mo pa lang as bonggang-bonggang Vice Chairman ng Sekyuriti Force ng Bill Gates Group of Companies. At kahit ang dami mong arte, sermon, dakdak, satsat at reklamo sa akin ay pinagbigyan mo pa rin ako ng oras mo para maisauli ang CDR-fucKING router ko.

Sa ngayon ay masaya ako dahil nakakapag-wireless na ako ulit dito sa bahay, meaning nakakapag-browse na ako ng peborit porn site ko kahit nasa banyo ako. Ayus! Salamat din sa tatlong CD ng WHOSE LINE IS IT ANYWAY? na isinama mo dun sa package. (Sana inipitan mo na rin ng tsokolate.)

Nakapag-pasalamat na ako sa yo sa YM pero alam ko na hindi sapat ang SALAMAT lang dahil ang hirit mo sa akin ay ilibre pa kita ng lafang o kaya PS3. Pucha talaga! Lahat na lang ba may bayad sa ‘yo? Wala na bang libre para sa ‘yo? Yaan mo, someday makakaganti din ako sa yo!!!! Aabangan kita!

Nways, eto alay ko sa yo sa pagkakaibigan natin. A pic that best describe our friendship:

Sorry Moo, … sa laki ng katawan mo, hindi talaga kita kaya buhatin para i-save.

Pero eto ang Moral of the Picture:

FRIENDS may not PULL you up…
BUT
THEY will still think of ways not to let you FALL…

Last but not the least, MARAMING SALAMAT sa mga shy people na sumusubaybay ng blog ko (alam nyo kung sino kayo) na hindi makahirit dito sa blog ko at sa YM ko na lang nagko-comment sabay tanong ng… “may webcam ka ba?”  

friends made via the internet, often never to be met in person but sometimes resulting in meeting and developing “real life” friendships.

(source: Urban Dictionary)

Hindi na tayo nagkakausap na gaya ng dati. Bihira na rin ang kulitan natin. Mahaba din pinagsamahan natin noon sa chatroom. Ok lang, alam ko bz ka lagi sa work mo. Pero minsan usap naman tayo gaya ng dati para alam ko kung sino-sino na ulit ang mga chikababes na pinopormahan mo ngayon.

Tagal na rin natin hindi nagtsi-tsikahan. Hindi ko na nga alam kung may nahanap ka ng solusyon sa problema mo dati. Walang sinabi ang problema ng bansa natin sa ekonomiya sa bigat ng problema mo. Oo, yung problema mo kung paano magpaputi ng kuyokot mo. Maitim kamo wetpaks mo at sus, nada-dyahi ka kamo sa mga girlets na ka-chukchakan mo.

Alam ko seryoso ka dun sa problema mo, damang-dama ko ang bigat ng problema mo na yun, parekoy. Pakiramdam ko nga eh napaka-walang silbi kong kaibigan kasi hindi kita natulungan sa problema mo.

Pero nai-suggest ko na ba sa ‘yo na eto ang gawin mo: minsan ay umupo ka sa isang banyera na may laman na tubig na may pinaghalong tide at konting chlorox. Oo, simple lang…ibabad mo lang ang pwet mo doon ng mga kalahating oras siguro tapos banlawan mo. Try mo, malay mo baka umubra. Baka nga hindi lang kuyokot mo ang pumuti dun, baka pati betlogs mo maging tisoy pa. Bwahaha!

Nga pala, alam mo napakaganda ng tiempo mo kahapon? Kung kelan low morale ako, kung kelan naghahanap ako ng “kakampi” sa kawalan na pakiramdam, kung kelan kailangan ko ng mga bagay na makakapagpasigla man lang ng araw ko kahapon eh eksakto dumating ang LBC para ibigay ang padala mong mga original Sitti and Josh Groban audio cds.

Alam na alam mong isa akong Grobanite ha? At fan ni Sitti. Gusto ko malaman mo na mas na-touch ako lalo dito sa kalakip na “friendship band” sa box ng mga cds. Habang binabasa ko ang naka-print sa kasamang card, sabi ko sa sarili ko kahit papano “ang swerte ko” kasi may kaibigan akong kagaya mo.

Ano nga ba ‘tong tali na ‘to?

Friendship bands – bands/bracelets made out of embroidery thread with a few simple kinds of knots. The knots are believed to represent bond of friendship.

Bagay ba sa kamay ko?

Asahan mong iingatan ko ang band o tali na ‘to, pramis! Maraming salamat, Roderick (a.k.a. wow_kalabaw)… my friendternet.