MARUISM

FOR SALE ngayon ang Philamlife Insurance dahil sa pagka-bangkarote ng me-ari na AIG dun sa Amerika. Pinag iisipan ko kung sasaluhin o bibilhin ko na lang ang Philamlife dito sa Pinas para naman may pagka-abalahan ako bukod sa polvoron ko dahil bored na bored ako netong mga araw. 

Lupit noh, kala mo bibili lang ako ng P20 all-text selpon load sa kanto.

Speaking of insurance and pre-need plan, nakow! Dismayado na ako sa mga yan. Napunta lang sa wala ang pinaghirapan kong bayaran na educational plan na kinuha ko sa CAP dati para sa mga bagets ko.

Halos nagpakapokpok pinokpok ko sarili ko sa kata-trabaho nun sa Dubai para makapag bayad lang. Yung kay Kevin, fully-paid na talaga yun pero yung kay Keziah ang hindi ko natapos.

College na ngayon si Kevin ko at sa awa ng Diyos, ni hindi ko man lang napakinabangan ang college plan nya na pinaghandaan ko noon dahil sa pagsara ng CAP. Hindi na rin ako naghabol pa. Eh ako fe!  Wala akong ka tyaga-tyaga sa habulan.

Alam ko naman na pahirapan lang ang mangyayari. Nakita ko kaya sa TV ang hirap at galit nung mga naghabol na planholders. Kunsabagay hindi ko sila masisisi lalo na kung lahat ng anak nila ay ikinuha nila ng educational plan tapos mate-tenkyu lang?

Nakakapanghinayang na napunta lang sa wala ang mga tiniis kong pagbabayad sa mga kumpanyang pinagkatiwalaan kong makakatulong sana sa akin sa pagpapa-aral ng mga bagets ko. Akala ko makakaunawa mga yun sa paghihirap ng mga katulad kong solo parent. 

AT dahil wala akong napala dun sa pre-need plan ko, eto, sa akin pa rin ang lahat ng gastusin at buti na lang skolar anak ko sa pinapasukan nyang school ngayon. Miscellaneous fee lang ang binayaran ko noong enrolment. Buti na lang at nagmana suckin’ ang junakis ko sa talino. Yey! Lols.

Sa pagbagsak ng CAP, Grepalife, PEP Plan, Leche Flan, at ngayon nga eh yung Philamlife na rin dahil sa pagkalugi ng AIG… eto lang ang masasabi ko - WALANG SIGURADO DITO SA MUNDO. 

Kahit anong yaman mo, kahit anong laki mo o anong tayog mo, wala pa rin kasiguraduhan na hindi ka babagsak. O di ba, sino mag aakala na lulubog ang Titanic? Na guguho ang Twin Tower sa NYC? Na maba-bankrap ang Lehman Brothers at malulugi ang AIG?  

Wala pala talaga sa mga bagay-bagay ang kasiguraduhan sa mundo. Dapat dun lang pala tayo kay Papa Jesus humingi ng insurance. Naks! Amen? Ok, Raise da roof!

Enways, balik tayo sa nagpapagulo sa utak ko ngayon. Bibilhin ko na ba ang Philamlife?

Lately I can see small bumps that come out on my daughter’s face which I suspect are – acne. Well, normally teens get acne because of the hormonal changes that come with puberty. As a mom I  advised her to wash her face always when she gets home from school and I also bought her an over the counter pimple cream to help prevent acne and to clear it up.

Also, I warn her not to touch her pimple, squeeze it, or pick at it because picking of pimples may cause inflammation and may leave ugly scars on her face.

First year pa lang sa college ang panganay kong si Kevin. Akala ko noon ay mahihirapan sya sa adjustment sa buhay-kolehiyo nya. Eh kasi di ba ibang-iba naman talaga ang buhay ng isang high school sa college.

Mali ako, nakahinga na ako ng maluwag kasi nakita kong ganadong-ganado siya sa pag aaral. At mukang hindi lang ganado…mukang enjoy na enjoy pa ang mokong! Even my daughter Keziah na first year high school na rin at kalilipat lang sa bagong school ay nakapag- adjust na rin agad.

Buti na lang talaga at walang mga attitude problems ang mga anak ko. Siempre ako fah! Dehins ko ina-allow kahit noon pa man na magkaroon sila ng tantrums. Tama na yung ako ang bugnutin at may topak sa pamilya namin.

Read more…

• Balik 5:30 eyem na naman ang gising ko para sa mga estudyante ko. At malamang mga 4 piyem ko pa maririnig ulit ang boses ko dahil yun ang oras ng uwi nila. Ibig sabihin, mga 10 oras akong pipi dito sa bahay. Walang kausap.
• Hanggang ngayon tuwing namamalengke ako o naggo-grocery, nagugulat pa rin ako kakarampot na items na inaabot na lang ng budget ko. Pakonti ng pakonti dahil sa sobrang mahal. Paksyet!

Read more…

Even before my first pregnancy,  baby names  that starts with letter “K” already fascinates me.  I don’t know why I’m so keen of letter “K”. I don’t know why I find it too appealing. Consequently, that’s the reason why my children are named Kevin Khalil and Keziah Luz.

Read more…

It’s my daughter Keziah’s 12th birthday today. Pero wala sya dito sa bahay kasi nasa isang tagong lugar sya kasama iba pang kaklase para sa isang retreat program ng school nila. Kaya mag-isa lang din ako aatend mamayang gabi sa graduation naman ng kuya nya.

“A daughter is a mother’s gender partner, her closest ally in the family confederacy, an extension of her self.” ~Author Unknown

Read more…

Me and my kids (Kevin and Keziah) in one lazy afternoon at Powerbooks-Megamall. Eto ang isa sa mga mga unforgettable priceless bonding moments namin mag-nanay noong lumuwas kami ng Metro Manila. Gustong gusto ko ‘to kasi petiks lang kami . . . walang pagmamadali sa oras.

Walang may nag aapura, walang killjoy, walang badtrip.

Read more…

Minsan kung sino pa yung taong masyadong abala sa trabaho at hindi ko inaaasahan na magkakaroon ng panahon sa akin at sa mga anak ko, na kung tutuusin ay hindi naman kami kaanu-ano ay yun pa ang nakakagulat na talagang gumagawa ng paraan para mabigyan kaming mag-iina ng pagkakataon na magkaroon ng naiibang experience, ang makapag-bonding, mag celebrate ng pasko sa isang lugar na kung ako lang siguro ang aasahan ay hindi ko talaga madadala dun ang mga anak ko dahil wa ko afford..

Sabi ko nga, sa loob ng 16 years ng pagiging solong-nanay…ngayon lang ako nakatanggap ng naiibang imbistasyon dahil hindi lang yun para akin kundi kasama na pati mga anak ko. Malamang pag hindi ka nanay at nabasa mo ‘to…siguro mapapa ismid ka, tataas ang kilay at malamang sasabihin mo sa sarili mo na “ano naman kaya ang “big deal” dyan sa imbistasyon na yan? Sus, para yan lang eh dapat pa bang i-blog?” Well, sana nga ay walang magtanong ng ganito sa akin dahil baka masampal ko lang ng lep en rayt. Bwahaha! Ang Taroosh!

Hmp! Tama na nga at hanggang dito na lang muna. Basta masaya at memorable sa amin ang pasko namin mag-iina noong Tuesday. Mababaw na kung mababaw, bakit ba! Eh sa happy kami. Eh kayo ba masaya? Bleeh!

Mood: Grateful

After Christmas - 11
Well, the event happened … we gave, received, enjoyed, celebrated, worshipped … now what? Can we keep it going?

More or less 5 years na yata ang huling nagkasama-sama kaming mag-iina na lumuwas ng Manila. Netong mga huli, kadalasan si Keziah na lang ang lagi ko nakakasama sa biyahe at laging nagpapaiwan sa bahay yung bagets kong lalaki. Hindi ko naman mapilit noon kasi nga nagbibinata na at ayaw na sumama o bubuntot-buntot sa nanay. Teenager na kaya mas gusto pa nya ang maiwan sa bahay at magpaka-adik sa online games. Hinahayaan ko na lang kasi gusto rin nya yung nagiging independent sya paminsan-minsan.

Ngayon, kumpleto kaming bumiyahe para makilanghap sa polluted na hangin ng Manila. Makikikain ng noche buena sa bahay ng bunso kong kapatid. Makikipasko.

Read more…

Tatlong araw na walang pasok ang mga bagets ko kaya eto ang naging matindi kong karibal sa paggamit ng computer.

Dati pc games lang pinakaka-abalahan ni Ms. Mini-Me sa computer. Mula nang natuto mag Friendster, gumamit ng Google, Limewire at maglipat ng mga downloaded songs from iTunes to iPod, walang araw na hindi ‘to nakikisingit sa paggamit ng ‘pyuter pag uwi galing ng school. At pag walang pasok aali-aligid naman sa tabi ko para maunahan din ang kuya nya sa paghalili sa pc.

Read more…

Kahit hindi ako marunong sumayaw, at habang gumagawa ako ng polvoron, braless akong napapaindak sa song na REAL GIRL ni Mutya Buena. Hindi ko mapigilan eh.

Sa makakakita sa akin, hindi malayong mapagkamalan akong adik na retarded sa itsura ko habang kumekembot. Pero keverrrr! Like ko ‘to.

Read more…

Inisip ko kanina yung mga utang kong TAG sa akin galing kina Tintin Sendy at kay Badoodles. Pero uunahin ko muna sasagutin yung kay Tintin kasi parang madali lang yung tag nya sa akin. Pramis pareng Badoodles gagawin ko talaga yung assignment ko galing sa yo - next time.

Kaya muni-muni mode muna ako kanina. Kailangan ko ng ambiance para maisip ko kung ano ang mga xmas wishlist ko. Lumabas muna ako ng bahay pero hanggang carport lang naman. O di ba, maliit man ang balay ko. . . wag isnabin at may carport itech! Inuna ko na ang pagpagawa ng carport namin noon para sa V-Tec namin . . . V-Teclita.

Read more…

If Annie of BANANA has a daughter as sweet as Alyssa (11) and my bespren AZRAEL has his month old pretty princess named Aila . . . uy! uy! uy! - i too, have my own angels named Kevin (16) and Keziah (11).

Inggitera ako eh! Sorry at tao lang po, na-inspire lang nila ako para i-post din ang mga kodaks ng mga bagets ko nung baby pa sila. Siempre gaya-gaya din ako para masaya. Kapag magulang ka eh natural lang naman na magiging proud ka sa sarili mong dugo at laman, di ba idol Jon Cabron?

Herebelow are the latest pics of my bagets. Shhhh! Dinikwat ko lang ‘tong mga pics sa mga friendster account nila. Yeah virginia, may mga friendster na rin ‘tong dalawang amo ko. Di na nga ako nakapag paalam that i grabbed their pics dun sa account nila. My bad.

Ang bilis ng panahon eh parang kelan lang akay-akay ko pa mga ‘to papuntang school nila. But look at them now, sometimes i just can’t believe that they grow so very VERY fast. Mas malalaki pa sila sa akin ngayon. At madalas pagtawanan pa ko ng mga ‘to kasi ang liit-liit ko raw. Hmp!

Well, I know soon i will be forgotten… soon i will be dead at mabubura din ako sa mundong ibabaw (charot!) pero ‘tong dalawang bagets na ‘to . . . sila ang magpapatuloy ng kabataan ko at magpaparami ng magandang lahi ko. Agree Selvo? mwehehe!

Kevin and Keziah … Maru’s immortality.

“The love that once was born can not die
For it has become part of us, of our life,
Woven into the very texture of our being.
Each of us would wish to leave some part of ourselves,
So here and now we bear witness to the one we knew in life,
Who now in death bequeaths a subtle part, precious and beloved,
Which will be with us in truth and beauty,
In dignity and courage and love
To the end of our days.”~~~ Algernon Black

“The moment a child is born, the mother is also born. She never existed before. The woman existed, but the mother, never. A mother is something absolutely new.” ~~Rajneesh

“You can tell a child is growing up when he stops asking where he came from and starts refusing to tell where he is going.”~~Author Unknown

“If you would have your son to walk honourably through the world, you must not attempt to clear the stones from his path, but teach him to walk firmly over them - not insist upon leading him by the hand, but let him learn to go alone.”~~~ANNE BRONTE, The Tenant of Wildfell Hall

“There is only one pretty child in the world, and every mother has it. “~~ Chinese Proverb

“You know, once you give birth, once you have kids, you realize what’s important in life, and you realize it’s really not difficult to be a good person. And so when people aren’t good around me, I tend to move away from that. There are so many good people in the world, and you want to surround your children with that. “~~~PAMELA ANDERSON

• delikadesa

an ex-bf of 4 years texted me yesterday asking if i can possibly share or deal my polvoron business with his… wife!!?? gusto raw ng asawa nya magbenta. i wanted to text him back ng … “yan ka na naman, di mo na naman ginagamit ang 2-digit IQ mo!“.

di ko alam kung seryoso o inaasar ako ng ex ko. pero kung seryoso man yun eh wala man lang ba delikadesa ang misis nya? kaya ba nung wifey nya na makipag plastikan sa akin and vice-versa? alam naman siguro nun na kaya kami hindi nagkatuluyan ng bf ko eh dahil sa nabuntis sya neto. masyado na yata silang nababaitan sa akin a. hays…enuf said. baka mamaya mabasa pa nya ‘tong blog ko.

• Keziah

my daughter Keziah (11 y.o.) called me during their school lunch break. she informed me that she’ll be home kinda late today kasi from school eh dederetso na sya mamaya sa Redemptorist Church sasabay sa ibang classmates nya. together we used to attend the mother of perpetual help novena every wednesday of the week.

marami na akong palya o absences kaya napundi na yata ang girl ko sa kare-remind sa akin na dapat nagsisimba kami lagi every wednesday at sunday. kaya ayun… gusto mag solo na lang. eh pinayagan ko na para matuto na rin kahit wala ako. ‘yun din naman ang gusto ko na matutunan nila…ang maging independent at maging self-reliant sila.

ako naman eto, parang nagi-guilty sa inconsistency ng devotion ko in going to church. buti na lang mababait at may kusa mga bagets ko. tsk tsk! bad ng nanay. am sure ipinagdadasal na lang nila ako. lolz.