Ti-neks ako kanina ni Pareng Badoodles.

Badoodles: “mare, may problema dun sa tshirt. hindi pala available sa stores ung choice1 and choice2 mo…”  (cut ko na kasi mejo mahaba)

Badoodles: “sinend ko na pala ung trophy saka tshirt kahapon.”

MARU: “Ok lang yun pareng badoods. Lagi din naman ako borles kaya khit anong shirt na lng. Cge i wil let u knw pag natanggap ko na. Best regards.”

Badoodles: “ok thanks mareKo.”

MARU: ”Basta ikaw! (wink)”

Wala pang mga isang oras yata ang nakakalipas may pumaradang van ng LBC sa tapat ng bahay ko.

MARU: “Pareng badoods, eto na at naresib ko na. Inarbor na agad ng bagets kong doter ang shirt. Nakngpekpek! Maraming salamat ulit!”

Badoodles: “hambilis naman, kapapadala ko pa lang kagabi. kasya ba ung tshirt?”

MARU: “May kaliitan ang shirt at kelangan may hawak hawak akong FAB juice drink pag sinuot ko yun. Makikita ang inverted navel ko. Lols.”

Badoodles: “hahaha! sana pala ung medium kinuha ko. di kasi ako nakinig sa gut feeling ko. next time ulit. ”

* * *

Howel, dito nakalagay sa paper bag na ‘to ang tropeyo ng kalandian ko dito sa blogosphere na ikinatuwa ng ilang mambabasa ko. (Si Moo lang ang kaisa-isang kinampanya ko na iboto ako dito sa pa-contest na ‘to ni Pareng Badoods tas dinedma pa ako ng mokong. Hmp!)

Hindi ko na maipapakita yung kasamang t-shirt kasi inarbor na agad ng dalagita ko at nasa lagayan na ng damit niya.

Tuwang-tuwa ako dito sa trophy na isang boobsy na bebot (na kamukha ni Claire dela Fuente) na nakapatong sa bote ng coca-cola.  Sponsored ng GagAtak ang tropeyo at yung t-shirt naman ay galing sa The T-Shirt Project.

Walang nangyaring awards nite kaya nag-feeling na lang ako na kunyari eh rumampa ako sa red carpet, umakyat sa stage para tumanggap ng trophy at nag spits. Hehe! Kababawan talaga oo. SOWS! Eh bakit ba!

Poporma sana ako ng todo kanina para magpa-kodak via webcam kaso excited na ako at di na makapag hintay para magbihis.

Pinag-tripan kong GAYAHIN yung boobsy girl sa tropi kaso pinagpawisan lang ako at nabigo ako. Hindi ko makuha ang porma nya. Bwahaha!

Ok, eto na lang. Ganito ginawa ko kanina na gaya-gaya, puto-maya. Trip-trip lang. 

Btw, ganito ayos ko pag namamalengke ako dito sa bayan namin.

drama-dramahan…

• Tuwing maggo-grocery ako…gumagawa muna ako ng kodigo para sa mga bibilhin. Andun yung excited ako kasi kasama siempre nakalista ang mga pang personal kong kailangan. Kaso naman pagdating ko sa grocery store o sa palengke, kadalasan kanselado ang mga bibilhin ko para sa sarili. Ipinapagpaliban ko na lang muna para lang magkasya ang budget ko. Bakit kaya ganun, andun yung nahawakan ko na yung item na gustong gusto ko pero biglang ibabalik sa istante dahil biglang may maaalala na kelangan pala ni Kevin ang ganito, ganun…nagpapabili nga pala si Keziah ng ganito ganun…kelangan pala sa bahay ng ganito ganun,… etsetera etsetera. Hays, at ako na rin ang sumagot sa katanungan ko — nanay nga pala ako.
• Sabi ko sa sarili ko… one of this days, pag medyo naka-alwan sa gastusin – magpapa body scrub ako at magpapamasahe ako – yung magbabayad ako ng tao para kuskusin ang pwet ko at mga kasingit-singitan ko. Hehe! Trit ko sarili ko kasi deserve ko naman ang i-pamper ko sarili ko paminsan-minsan. Howel, as usual…kahit sa sarili ko hindi ko natutupad ang mga pangako ko at mukhang malabo na nga na mangyari pa kaya kanina, namataan ko yung binigay sa akin nung last Xmas na kapeng-barako galing Cavite.

Ano pa nga ba ang ginawa ko kundi ang nagkulong sa banyo na may dalang mixtures of coarsely ground coffee, brown sugar and olive oil. Hindi ako nagkape sa loob ng banyo. Nagtaboy ako ng stress sa pamamagitan ng pagkuskos. Nabasa ko kasi na bukod sa nakakatulong sa pagbawas ng formation ng cellulite at varicose ang coffee scrub. Magaling din na exfoliant.

Ayun, mahigit isang oras lang naman ako sa banyo at dun ko na ginawa ang coffee body scrub – homemade spa treatment. hehehe! Siempre tiyaga-tiyaga lang sa pagkuskos ng mixture sa buong katawan pero i swear, as in maniwala kayo sa akin – super kinis o smooth ng skin nyo pagkatapos. Pag hinagod mo balat mo….parang bagong kiniskis ng papel de liha o bagong varnish ang katawan mo! Langit ang pakiramdam paglabas ng banyo. Ang gaan! Sa sobrang kinis sa pakiramdam, parang gusto ko tuloy maglakad-lakad ng naka-borles hanggang kanto. Joooke!

• Nalulungkot ako sa balitang na-stroke ang kuya ko na nasa Surigao. Hanggang ngayon naghihintay pa rin ako ng update kung ano na talaga ang tunay na kalagayan niya. Kung may maitutulong lang sana ako. Tsk! Pero bahala na si Batman. Hindi naman din sa pang-aano, kuya ko kasi…sunog-baga din kasi yun. Hindi na rin ako nagugulat, sa totoo lang. Yang paninigarilyo talaga at pag iinom, mapa-lalaki o babae man…darating at darating din talaga ang araw na maniningil sa katawan ang bisyo na yan.
• Pero kahit ano man ang mangyari….tuloy lang ang buhay. Matira na ang matibay. Lahat naman tayo eh nakikiraan lang. (emo ang lola)

Sabi ko nga, sa loob ng 16 years ng pagiging solong-nanay…ngayon lang ako nakatanggap ng naiibang imbistasyon dahil hindi lang yun para akin kundi kasama na pati mga anak ko. Malamang pag hindi ka nanay at nabasa mo ‘to…siguro mapapa ismid ka, tataas ang kilay at malamang sasabihin mo sa sarili mo na “ano naman kaya ang “big deal” dyan sa imbistasyon na yan? Sus, para yan lang eh dapat pa bang i-blog?” Well, sana nga ay walang magtanong ng ganito sa akin dahil baka masampal ko lang ng lep en rayt. Bwahaha! Ang Taroosh!

Hmp! Tama na nga at hanggang dito na lang muna. Basta masaya at memorable sa amin ang pasko namin mag-iina noong Tuesday. Mababaw na kung mababaw, bakit ba! Eh sa happy kami. Eh kayo ba masaya? Bleeh!

Mood: Grateful

After Christmas – 11
Well, the event happened … we gave, received, enjoyed, celebrated, worshipped … now what? Can we keep it going?

Tapos mapapanood mo pa sa news sa tv kesyo matrapik ang mga daan papunta sa malalaking malls, tiangge at kung gaano ka-enjoy(?) ang mga pipol sa mga panic buying nila. Ano vahhhh!

Nakaka-depress tuloy. Sensya na, tao lang po…parang nakaka-inggit kasi feel na feel nila ang xmas rush. Dati eto ang pinakapaborito kong holiday ng taon. Pero ngayon para bang kung pwede lang, kansel na kaya muna ang Pasko!

Apat na taon mahigit na ang huli kong attend ng xmas party…sa company party pa ng dati kong bf. Sarap din ng may fafa, kahit papano naaakay ako dati sa mga kasayahan at may nag-aabot ng datung o GCs (gift certificates) para pang shopping. O di ba, da best yun! Siempre, higit sa lahat masarap ang may jowa pag pasko kasi alam mo na hindi ka betlogs sa bubuksan na gips at may kahalikan ka fah! Ayayay!

Tama na muna emote. . . back to my polvoron na lang muna ako.

Gusto ko lang bumawi kasi hindi naging maganda mga naging araw ko for past 2 days. Pakiramdam ko ang dungis ko kaya mga 3 beses yata ako naligo kahapon. Naghilod ng naghilod. Nagsabon ng nagsabon. Nag ahit ng dapat ahitin. Nag kuskos ng paa, nangulangot, nagdukit, nanghintutuli, atbp.

Usually di ako ako nagtatagal sa loob ng banyo pero kahapon di ko alam kung ilang oras ako sa loob. Halos pagpawisan ako sa kaliligo. I just wanted to treat myself -WELL. Eh hindi naman praktikal ang sumugod pa sa Spa Clinic … sayang ang bayad. Kaya sa bahay ko na lang pinamper sarili ko. Hehehe! Ayan, nilagay ko sarili ko sa isang antique na TV set.

I Didn’t Mean To Love You
by Nina

Don’t give me a second chance
It’ll be the same You will be the consequence
And I will have the pain
You are something else i have
I have to survive
That is why I say
With tears in my eyes

I wish I never opened up my heart
I didn’t mean to love you baby
I wish I never let it get this far
I didn’t mean to love you baby
If I could have a single wish
I’d turn back time
I didn’t mean to make you
I didn’t mean to make you
Mine

Don’t look at me like I’m mad
I thought you would know
I was getting way too sad
It was gonna show
There was no way I could hide
I could hide the truth
So I took the risk
And fell for you

I wish I never opened up my heart
I didn’t mean to love you baby
I wish I never let it get this far
I didn’t mean to love you baby
If I could have a single wish
I’d turn back time
I didn’t mean to make you
I didn’t mean to make you
Mine

Pareng Jeck, nag suggest ka na rin lang eh idagdag ko na rin dito yung “I Miss You” ng Incubus.

Christmas / Holiday Shopping — O Boy!!

Siguro dahil sa tagal na namin magkakilala dito sa net eh nada-dyahi na ako at hindi na yata sapat ang magsabi lang ng simpleng tenk kyu sa kanya. Madami akong dapat ipagpasalamat kay bespren at ayoko na iisa-isahin pa.

Bespren, pansamantala eh sa ganitong paraan ko lang talaga masasabi ang appreciation ko sa pagmamahal mo sa akin bilang kaibigan at sa lahat lahat na ginawa mo para sa akin. Ayoko na pahabain ang speech ko dahil sabi nga dun sa isang kanta ni Ronan Keating . . . “you say it best… when you say nothing at all”. Wahaha!

Loveyoudude!

my mood: grateful

Inaatake ako ng mga worries and fears at lahat na yata ng negative thoughts eh nakasaksak ngayon sa utak ko.

Kahit saan ako lumingon wala akong makitang pwedeng takbuhan o mapuntahan. Walang magulang, walang kapatid, walang kamag-anak, walang barkada, at walang kaibigan na mapaglalabasan ng hinaing.

Gusto ko sana magsumbong kay Tulfo kaso di naman nya ako kilala. Baka mamaya eh maipakulong pa ako nun dahil sa mga kabaliwan ko dati sa buhay. Lolz!

Hindi rin identified ang MARUISM as drama/emo blog kaya no choice kundi solohin ko muna anuman nararamdaman ko ngayon.

Howel, hindi naman ako makakakuha ng Blogging Star Award for Humor from Chuvaness at Best In Comedy Blog Award from Moo for nothing kaya kelangan panindigan ko na lang talaga ang image ng blog na ‘to na nakakatawa.

At eto ang latest . . . napasyal ako sa blog ni Hipncoolmomma and this is what i got from pretty mom Girlie. “You Make Me Smile Award”.

Girl, ang malaman lang na napapangiti kita via blog op mayn ay sapat na sigurong rason para ngumiti ako – kahit sa araw lang na ‘to. Maraming salamat sa recognition.

Kaya muni-muni mode muna ako kanina. Kailangan ko ng ambiance para maisip ko kung ano ang mga xmas wishlist ko. Lumabas muna ako ng bahay pero hanggang carport lang naman. O di ba, maliit man ang balay ko. . . wag isnabin at may carport itech! Inuna ko na ang pagpagawa ng carport namin noon para sa V-Tec namin . . . V-Teclita.

Napasandal ako sa rehas ng gate. Lamig ng simoy ng hangin dito sa probinsya namin. Tahimik. May mangilan-ngilan na huni ng kuliglig. Hays, eto na at nagsisimula na ang pag i-emote ko.

Napatingala ako sa kalangitan. Sabi ko nga, ang ganda ng langit. . .nasisilip ko pa ng bahagya ang buwan. . . ang ulap. . . daming bituin. . . nagkikislapan. . . ang ganda talaga. . . parang gusto ko maglaba.

1. Magwi-wish na rin lang ako…unahin ko na ‘tong para sa mga gamit ko sa bahay – sorryy. . . may pagka-URGENT kasi ‘to eh. Eto ang mga wish ko sa kanila.

• Rice Cooker – sana maidugtong ko ng maayos yung parte ng wire mo na ningatngat ng daga, malagyan ng electrical tape at nang gumana ka ulit. Nakakadalawang subok na ako sa yo pero ayaw mo pa rin umayos. Lech!

• Mini-Electric Oven – di ko alam kung ano deperensya mo at basta mo na lang binoykot ang pag ilaw. Mas nauuna pang uminit ulo ko tuwing sinusubukan kong ayusin ka. Bakit ba ayaw mo uminit? Okinams! Di tuloy ako makapag toast ng pandesal sa umaga.

• Washing Machine - may duda akong nag iinarte ka lang makina ka. Kunsabagy 11 years old ka na at malamang gusto mo na mag retire. pero huwag muna ngayon at di pa kita kayang palitan. Sana makita ko na kung saang wire ang naputol sa ‘yo para naman maging maayos ka na at nang hindi na magka sugat-sugat ang mga beautiful hands ko sa kalalaba. Please?

• Sony DVD Player – sana makita ko na agad yung tindahan kung saan makakabili ng IC chips na kelangan mo. Miss ko na manood sa ‘yo.

2. Fafa – Hindi ako naghahanap ng fafa. At panu nga naman ako makakatagpo eh madalas nasa bahay lang naman ako. Wahihi! Pero sana kahit hindi ako naghahanap ng jowa eh wish ko sana hanapin nya ako. Mamimigay na ako ng address ko. Haha!

Sana kung matagpuan ko na yung fafabol na para sa akin sana siya yung tipong hindi lang basta kakantahin lang ang Glory Of Love ni Peter Cetera kundi totohanin nya talaga sa isip at sa gawa ang peborit song ko.

I am a man who will fight for your honor
I’ll be the hero you’ve been dreaming of
We’ll live forever
Knowing together that we
Did it all for the glory of love

Just like a knight in shining armor
From a long time ago
Just in time I will save the day
Take you to my castle far away. . .

O di ba? Kaloka! Kung hindi ako mag-aasawa eh sayang naman yung mga funtee koleksyon ko kung hindi ko mairarampa sa magiging jowa ko. Sayang naman ang pinya ko pininyahang manok ko kung hindi nya matitikman. Sayang din ang mga talent ko sa stripteasing, bungee-jumping, sungka, lap dancing, at tumbling sabay split kung hindi ko maipapamalas sa hero ko.

3. Kevin and Keziah – wish ko sana makapasa sa UPCAT ang son ko next year. Hay Lord, keverrr kung gumapang ako sa hirap matustusan lang ang pag aaral ng anak ko sa pangarap nyang school sa college. For Keziah, sana ipagpatuloy pa nya ang pagiging masunuring anak lalo na at tutuntong na sya sa high school next year.

4. LaFemme Polvoron – sana umasenso na ako sa bisnis ko na ‘to! ‘tragis! At sana magsi pag-order ang mga blogmates ko ng polvoron sa pasko. (tamang-parinig) At ang hindi mag-order – tatanggalin ko sa blogroll koooo!!! Bwahahaha! (sino tinakot ko?)

5. Laptop – wish ko magkaroon ng laptop kahit na de-uling o de-gasul . . . basta laptop. Basta sarili ko na. Para naman kahit saang parte ng bahay ko sya dalhin eh makapag browse ako ng mga peborit kong porn site. Nyahaha!

6. Above all, ang pinaka-hihiling ko sa pasko ay sana magkaroon pa ako ng karagdagang POWERS sa buhay ko. I need to have more inner strength to wither all the odds and the intricacies of life, for the sake of the souls that is in my ward right now. (huh! inday?)

Sabi nila i’m a strong woman. Siguro nga, Oo. I usually stay “cool” under fire. Sometimes i keep my silence rather than let the world see me battered with my own emotions. Pero minsan nakakapagod din magtapang-tapangan lalo na pag ako na lang lagi ang taya para humarap sa responsibilidad.

For 16 long years of solo-parenting, inaabot ko na rin paminsan-minsan yung pakiramdam na parang nanghihina at napapagod na rin ang loob ko. Siempre bawal sa akin ang panghinaan ng loob kaya wish ko sana madagdagan pa ang staying powers ko.