Nakakainis!

screenshot_60

Isa sa pinaka-ayaw ko talaga ay yung tumalak. Inglesin ko, I hate nagging! Pag inis o galit ako, mas pinipili kong tumahimik na lang kesa magdakdak kasi ayaw ko ng ingay. At siguro nga, para naman medyo maibsan ang asar na nararamdaman ko ngayon, mas mabuti pa siguro na dito na lang ako tatalak sa blog ko para walang ingay na marinig ang mga sangkot sa pagka badtrip ko. I really need to vent this out.

Naiinis kasi ako sa panganay ko!

Masarap na mahirap ang maging nanay o magulang. Masarap lalo na pag nakikita mo silang lumalaki. Mahirap dahil minsan may mga panahon na napipikon ako lalo na pag nababalewala at hindi nasusunod ang mga utos ko.

Nagmamadali akong umalis kaninang hapon para magpa-check up sa Ob-Gyne ko. Oppps! Hindi prenatal tsek-ap ang sadya ko dun. Just need to have may annual pap smear test.

Enways, naiwan dito sa bahay ang bagets kong lalaki at mga 3pm pa daw klase nya. Kabilin-bilinan ko sa kanya, iligpit ang sandamakmak na sinampay ko at baka umulan. Tsaka kako, paki-balik sa pwesto yung ginamit kong washing machine bago sya umalis ng bahay. Kelangan ko kasing magmadaling umalis ng bahay kanina.

Howel, umulan nga! Habang nasa clinic, kinutuban si Mamaru. Kinutuban akong naligo ulit ang mga pinaghirapan kong labhan na mga damit. Tinext ko ang bagets ko at nagtanong ako kung naipasok ang mga sinampay. Hindi nag reply. Ayun! Mas lalo tumindi ang hinala ko.

Pag uwi ko, tumpak nga ako! Basa ULIT lahat ng nilabhan kong damit! Ang katwiran ng panganay ko, kesyo nakatulog daw sya, kesyo wala ng time para iligpit ang mga sinampay kesyo papasok na sya sa school, kesyo nag-iwan na lang daw sya ng note sa bagets kong babae na kung pwede sya na lang ang magligpit, kesyo wala naman daw akong bilin na ibalik sa pwesto ang washing machine at marami pang kesyo! Kingina talaga! @#$%%#@*!!!!

Haaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaayyssss!!!!

Ang babaw ko dahil para sinampay lang eh nanggagalaiti na ako sa inis.

Dear Ate Charo, eh kasi naman, kapag binigay mo ang halos lahat ng energy mo at dedication  (dedication my ass!) para matapos ang lahat na labahin mo, nasa katwiran naman siguro ako para mainis ng todo, di vah? Mantakin mo, kelangan ko na naman ulitin ang pagbabanlaw dahil lang sa hindi nasunod ang simpleng utos o bilin ko! Imbes na nabawasan ang sandamakmak na gawaing-bahay ko ngayon parang nadagdagan pa! Kakafagod kaya!

Ah basta! Inis ako ngayon!

Wala Akong Pinagsisihan

Quote from one of my readings on parenthood…

“Your children know you love them by your presence, not your presents.”

Pasintabi sa mga OFW’s na mga nanay na may mga naiwan na mga anak dito sa Pilipinas. Alam ko ang feeling ng isang magulang na nasa abroad na nagsasakrispisyo para lang makapagbigay ng medyo bonggang buhay sa pamilya na naiwan dito.

Si Kevin pa lang ang junakis ko noon ng nag work pa ako sa Dubai at may time na bigla na lang nalalaglag ang luha ko sa plato na kinakainan ko tuwing nakakaramdam ako ng pangungulila sa anak ko. Nakngwekwek! Belib me, ang hirappppp!  Abot-langit talaga ang pagtitiis!

Sure ako na 100% sa mga OFW moms ay  napipilitan lang na iwanan ang mga anak dito sa Pilipinas. Ang sabi ng iba, sa hirap ng buhay dito eh no choice sila. Ewan ko ha, pero naniniwala akong may choice pa naman tayo na iba. Solong-nanay din ako pero iba ang naging choice ko noon. Mas pinili ko ang  iwanan ang Dubai kesa iwanan sa iba ang dalawa kong tsikiting.

Continue reading

Hapunan

My only bigatin son Kevin is turning 18 on sunday, February 22. Pero kagabi ay inimbita ko na ang magagandang lahi/miyembro ng angkan ko for a dinner dito sa bahay. Hindi ko na hinintay ang sunday kasi sinasamantala ko na andito sa Iligan City si Evan, brother ko.

Sa halagang P1,500  lang na budget, namalengke at nagluto si Mamaru ng mga sumusunod:

    SPICY BUFFALO CHICKEN WINGS 

IMG_3587 Continue reading

Himutok

Noong isang araw, Inabot na ako ng dilim sa kalalaba. Halos buong araw din akong naging labandera, alilang-alila ang dating.

Kunsabagay mahigit sampung araw din ako nalayo sa mga amo ko kaya ano pa nga ba ang aasahan ko kundi ang santambak na labahin sa pagbabalik ko.

Palit ng kurtina, palit ng bed covers, bed shits, pillow covers, table shits and etc. Linis dito at doon. Ayos dito, ayos dun. Ligpit, ligpit at ligpit.

Oo, full time stay-at-home-mom ako at pinili ko mag isa ang mapunta sa sitwasyon na ‘to dahil sa mga rason na alam ko na tama ako at umaasa din ako na balang araw may ibubunga na mabuti ang naging desisyon ko. Altho hapi naman ako sa pagiging fool-time nanay, may mga moments din na parang mas gusto ko pa ang umupo at umistambay sa harap ng ‘pyuter ko at mag blog na lang buong araw.

Continue reading

Two Expectant Fathers

Co-bloggers Badoodles of Kwentong Barbero and RJ of A.R.D.Y.E.Y.T.O.L.O.G.Y. are blogosphere’s soon-to- be new daddies. I can just imagine the excitement of these two guys in the coming of their new bundle of joy. How I wish I am there to see the joy in their faces while holding their newborn as he/she looks at the world for the first time which I am sure can be magical.

Soon Badoodles and RJ will find out that having children is an incredible experience, which as a new dad can seem pretty overwhelming. Sooner or later they will also realize that becoming a new parent requires a tough balancing act as they will start adjustments to shifting of priorities. But ultimately, I know both of them will eventually find personal growth in their new roles.

Continue reading

Nenok

First year pa lang sa college ang panganay kong si Kevin. Akala ko noon ay mahihirapan sya sa adjustment sa buhay-kolehiyo nya. Eh kasi di ba ibang-iba naman talaga ang buhay ng isang high school sa college.

Mali ako, nakahinga na ako ng maluwag kasi nakita kong ganadong-ganado siya sa pag aaral. At mukang hindi lang ganado…mukang enjoy na enjoy pa ang mokong! Even my daughter Keziah na first year high school na rin at kalilipat lang sa bagong school ay nakapag- adjust na rin agad.

Buti na lang talaga at walang mga attitude problems ang mga anak ko. Siempre ako fah! Dehins ko ina-allow kahit noon pa man na magkaroon sila ng tantrums. Tama na yung ako ang bugnutin at may topak sa pamilya namin.

Continue reading

May Mga Paraan Kung Gugustuhin

Kapapanood ko pa lang kanina sa TV Patrol ang tungkol sa kahindik-hindik na ginawa ng isang ina sa kanyang dalawang anak edad 6 at 2. Pinagsasaksak lang naman ng nanay ang mga bagets nya dahil ayun sa balita, nasisiraan ng bait yung nanay dahil sa problema sa kawalan ng pera.

Kinikilabutan ako habang nanonood. Naknampating! Naghahapunan pa man din ako. Sa panahon ngayon, hindi imposible ang mawalan ka ng katinuan dahil sa sobrang hirap ng buhay. Kaya pag hindi talaga matibay-tibay ang pananampalataya mo dun sa itaas…taong-grasa ang kababagsakan mo.

Ako man ay nalulukring din sa mahal ng mga bilihin ngayon kaya para maka-survive, importante ang marunong ka talaga DUMISKARTE.

Share ko sa inyo ang pandadaya na ginagawa ko sa budget para lang medyo marami naman ang mapuntahan ng datung ko. Sa isang meal namin, maniwala ba kayong 35-50 pesos lang ang budget ko sa ulam? Howel, hindi kami nakaka-angat sa buhay kaya madalas paisa-isang ulam lang kami. Nagiging praktikal lang po, ang importante ay may quality ang nag iisang ulam at hindi kami pumapalya sa pagkain. Kunsabagay, 3 lang naman din kami at alam ko ang capacity ng bituka ng mga anak ko. May pagkakataon pa nga na sumusobra pa ang ulam namin. Lols.

Continue reading

Buntot Mo, Hila Mo

Usap-usapan ngayon sa mundo namin sa showbisniz (lols!) ang maaga at madaliang pagpapakasal sa May 28 ng 18-year old Inah Revilla, daughter ni Senator Bong Revilla at Lani Mercado.

Howel, eh kasi buntis nga daw. Hehe! Chismax galore to-its! Medyo nakakagulat kasi the last time i saw Inah Revilla sa tv ay yung footage ng debut nya. Tapos biglang bubulaga na lang ulit na magpapakasal na – at buntis. Panis na ang mga ganitong klaseng balita. Pero napapailing pa rin ako ng ulo kasi dumadami na talaga ang kaso ng teen pregnancy.

Siempre, usap-usapan ‘to ngayon kasi mantakin mo nga naman…kung nagkataon din naging babae si Jolo Revilla noon, malamang at the age of 15 or 16 baka nabuntis din yun. Kaso lalaki sya kaya nambuntis na lang siya ng kapwa-bagets na anak ni Rosanna Roces.

Wala ako sa posisyon o kalayaan para manghusga. Hindi ako nakaramdam ng simpatiya dun sa nabuntis o sa ikakasal na si Inah. Mas naka-relate ako dun sa siguradong naramdaman ng mga magulang na Revilla. Sa kanila kasi ang hampas ng lahat.

Magulang din ako. May anak akong babae na dose anyos at God forbid, wag naman sana mangyari ang ganung kaso sa anak ko. Ako na lang! Ok lang sa akin kahit ako na lang ang mabuntis ulit. (bwahahaha).

Hindi nga, seryoso. Bilang magulang, sigurado kong durog ang puso ng mag-asawang Revilla pero humahanga ako kasi nagpakatatag din sila na hinarap ang publiko sa pag-amin na kesyo ganun nga, blah, blah, blah.

Ngayon ko lang din naiintindihan kung ano ang naramdaman ng magulang ko nung nalaman din nila na jontis ako out of wedlock. Pero iba rin naman ang kaso ko noon kasi nasa tamang edad na ako. May trabaho din ako at pinanindigan ko kahit mag isa ang sitwasyon ko. Hindi ako tinakbuhan ng nakabuntis sa akin kasi hindi rin naman ako naghabol. Pero hindi tungkol sa pagiging unwed mom ko ang topic dito.

Iba na talaga ang panahon ngayon. Gaya ng sabi ko…hindi ko pwedeng husgahan kung anong klaseng pagpapalaki ng anak ang mga Revilla kasi ang totoo…walang masasabing ultimate guide para sa TAMANG pagpapalaki ng anak. Kahit nga sa bookstore, wala akong makitang libro na “How To Raise A Perfect Child”, yung mga chuvang ganun. Hindi sapat ang kayamanan o pera para makasiguro na magiging matino ang paglaki ng anak. Hindi assurance na pag sa abroad nag-aral anak mo o kaya nagtapos sa magagandang school ay matitino na sila. Minsan nga kahit sa sobrang pagmamahal at pag aaruga ng magulang sa anak ay napapariwara pa rin ang anak.

Mahirap i-explain ang sakit at frustration na pwedeng maramdaman ng isang parent pag nagkakaroon ng maling desisyon or choices ang isang anak.

Ako mismo, hindi ko masasabing tama ang pagpapalaki ko sa mga anak ko. Masyadong maaga pa para magyabang o magpasikat para sabihin na isa akong mabuting ina o magulang. Maki-claim ko lang siguro ang ganung title o karangalan pag nagkaroon na ng maayos at matitinong buhay sina Kevin at Keziah… pag may sariling pamilya na sila at pag nakita ko na ang mga apo ko.

Tsaka ko pa lang masasabi na tama ang pagpapalaki ko sa kanila – pag naging maayos ang mga choices o desisyon nila sa buhay. Afterall, life is a matter of choices. Life is what you maketh, ‘ika nga.

 

Single-Parenting

Raising a family is difficult enough. But it’s even more difficult for single parents struggling to make ends meet. They don’t need more obstacles. They need more opportunities. Bill Richardson

I am a single mom and I can’t think of any other task that requires more courage and strength than single parenting. It’s not just a simple matter of responsibility. Trying to be a loving, nurturing mom while struggling with financial strains, housework schedules, children activities, and the need for social life is enough to drive even the most energetic solo moms to the edge of frenzy.

Tough responsibilities of single-parenting become more and more difficult when we are weighed down by heavy emotional baggages. If you are a single parent just like me, the list of “baggage items” like self-pity, depression, guilt, anger, envy, might be dragging you down from time to time. Been a solo-parent for 16 years already and here’s my piece of thoughts about the said baggages. There are no shortcuts in working to overcome those painful obstacles. There are no easy answers as well. However, no matter how difficult the situation, you should always have the presence of mind. Move. Be practical. One should gather all the senses and face the reality.

Continue reading

Dahil Sa Nanay Ako

The famous French author Victor Hugo tell this story.

It was during the French Revolution in 1700. A mother and her 2 children were driven from their home. They wandered through the woods and fields for several days, living in roots and leaves. On the 3rd morning they hid in some brunches but 2 soldiers flushed them out. The officer saw that they were starving, so he gave them a long loaf of french bread. The mother grabbed it like a famished animal, broke it into pieces, and gave one to each child.

One officer saw that and asked the other, Isn’t that mother hungry?“. “No”, replied the captain, “it’s because she’s a mother”.

Ilang beses ko na nabasa ‘tong wentong ‘to na isinulat ko pa sa planner ko. At ilang beses na rin tumulo ang luha ko tuwing nababasa ko ‘to.

Wala lang. Siguro mababaw lang luha ko…o siguro dahil gutom ako ngayon. . . o siguro dahil sa. . . nanay ako.